4.Moses 21 da 36

4.Moses 21 da 36

21:1 Als de kanaanịtischi König vo Ạrad wo im Nẹgeb gwohnt het, het ghört dass Israel uf em Weg vo Ạtharim cho isch, griff er Israel ah und het einigi vo ihne gfange.

2 Israel versproche Jehova denn in einem Glüebde: "Wenn du dieses Volk in meine Hand gibst, wird ich seine Städt ganz sicher restlos vernichten."

3 Da hät Jehova uf Israel ghört und hät ene d Kanaanịter uusgliferet. Sie händs vernichtet und iri Städt räschtlos vernichtet. Deshalb händ sie de Ort Họrma gnennt.

4 Wo sie vom Berg Horc us uf em Weg vom Rote Meeres wiiterwanderet händ zum das Land Ẹdom z umgah, hät s Volk vo de Reis gnueg gha.

5 Sie hän sich ständig über Gott und Moses beklage und gsait: "Warum händ ihr eus us Ägypte usegfüehrt? Damit mir i de Wildnis stärbe? Mir hän nüt z'ässe und kei Wasser, und das jämmerliche Brot chömmer nüm usstah!"

6 Da isch Jehova giftigi Schlange under s Volk gschickt und viel Israelite sind bisse und gstorbe worde.

7 S Volk isch zu Moses cho und hät gseit: "Mir händ gsündigt wo mir eus über Jehova und über dich beklagt händ. Setz dich bi Jehova für eus i, damit er eus vo de Schlange befreit." Da het sich Moses fürs Volk iigsetzt.

8 Druf het Jehova zu Moses gseit: "Mach eine Nachbildung von einer giftigen Schlange und befestige sie an einer Stange. Wenn öpper bisse worde isch, muen er sie aluege, damit er am Leben bliibt."

9 Sofort het Moses e Schlange us Chupfer gmacht und sie anere Stange befeschtigt. Wer nach eme Schlangebiss uf die Chupfer Schlange gluegt het, überläbt.

10 Nachher hend Israelite wiiter zoge und hend ihres Lager in Ọboth uufgschlage.

11 Dänn bracheds vo Ọboth uf und hend in Ịje-Ạbarim, i de Wildnis vor Mọab, richtig Oste.

12 Vo da isches wiiter gange zum Tala Sẹred, wo sie ihres Lager wieder uufschlüüsed.

13 Nachdem sie vo det wegzoge gsi sind hends i de Gegend vom Ạrnon gläge wo i de Wildnis isch wo sich vo de Grenze vo de Amorịter her erstreckt. De Ạrnon bildet nämli d Gränze vo Mọab, zwüsche Mọab und de Amorịtern.

14 Drum heissts im Buech vo de Chriege Jehovas: "Wạheb in Sụpha und die Tälera des Ạrnon

15 und de Abhang vo de Täler wo sich bis zur Siedlig vo Ar erstreckt und a de Grenze vo Mọab liit."

16 Als nächsts händs nach Beẹr zoge. Das isch de Brunne, wo Jehova zu Moses gseit hät: "Rüef das Volk zäme. Ich will ihne Wasser gäh."

17 Israel het damals das Lied gsunge: "Brunne, sprudle hervor! – Antwortet ihm mit Gsang!

18 Es Brunne, vo Fürscht grabe, vom Endle vom Volk usghobe, mit eme Befehlshaberstab und ihrne eigene Stäbe." Dänn händs vo de Wildniss nach Mattạna zoge,

19 vo Mattạna witer nach Nahạliël und vo det uf Bạmoth.

20 Vo Bạmoth isch es wiiter zum Tal gange, wo im Gebiet vo Mọabs liegt, uf em Pịsga, wo Jẹschimonbu überragt.

21 Israel het den Sịhon glah, dem König vo de Amorịter, durch Bote sage:

22 "Lah eus dur dis Land zieh. Mir werded dis Gebiet uf de Königstross durequere, ohni ines Feld oder en Wiigarte abzbiege. Mir werded au niened Wasser usemene Brunne trinke."

23 Sịhon het Israel jedoch nöd erlaubt, dur sis Gebiet z zieh, sondern het all sini Lüüt zäme gredt und Israel i de Wildnis entgegege zoge. Bi Jạhaz isch es zum Kampf cho.

24 Israel hät en jedoch mit em Schwert besiegt und hät sis Land vom Ạrnonz bis zum Jạboka iignoh – i de nöchi vo de Ammonịter, denn Jạser gränzt an das Gebiet vo de Ammonịter.

25 Israel hett alli Städt vo de Amorịter ihgnoh und sich dete nieder gloh, au in Hẹschbon und allne sine abhängige Ortschafte.

26 Hẹschbon esch nämlech d'Stadt vom Amorịterkönigs Sịhon gsi, wo gäg de König vo Mọab kämpft und em s'ganze Land bes zom Ạrnon abgno hed.

27 So entstande das Spottgedicht: "Chunnt uf Hẹschbon! Die Stadt Sịhons söll ufbaut werde und festste Bestand ha.

28 Denn es Füür isch us Hẹschbon cho, e Flamme us Sịhons Stadt. Ar-Mọab isch drin verbrännt, d Herre vo de Höhe vom Ạrnon.

29 Wehe dir, Mọab! Du wirsch vernichtet, Volk vom Kạmos! Er macht sini Söhn zu Flüchtlinge und sini Töchter zu Gfangene vo Sịhon, em König vo de Amorịter.

30 Schüssemer uf sie. Hẹschbon wird zerstört bis Dịbon. Verwüestimers bis Nọphach. Füür wird sich usbreite bis Mẹdeba."

31 So het sich Israel im Land vo de Amorịter nieder gloh.

32 Moses het den Kundschafter nach Jạser gschickt.i D Israelite hend sini abhängige Ortschafte iignoh und vertriibe d Amorịter, wo det gsi sind.

33 Nochher händs um gschwänkt und sind ufem Wäg vo Bạschan wiiter zoge. Da het de König Ogj vo Bạschan mit allne sine Lüüt geg sie uus zum bi Ẹdreï gäge sie kämpfe.

34 Jehova hät zu Moses gseit: "Ha kei Angst vor ihm, denn ich wird ihn, sis ganze Volk und sis Land i dini Hand gä. Machs mit ihm wie mit Sịhon, em König vo de Amorịter, wo in Hẹschbon glebt hät."

35 Da händs ihn und sini Söhn und sis ganze Volk umbracht, sodass keine überläbt hät, und händ sis Land in Bsitz gno.