Klagelieder 4 vo 5

Chlagelieder 4 vo 5

(Aleph)

4:1 Wie trüb doch das glänzende Gold worde isch, das feine Gold! Wie die heilige Stei doch verstreut a jedere Strosseenecke umeligge!

ב (Bet)

 2 Die wärtvolle Söhn Zions wo mit gläutertem Gold ufgwoge worde sind – mer het sie als blödi Tonchrüg aagseh, als das Werch vo Töpferhänd!

ג (Gimel)

 3 Sogar Schakale hebed irne Junge d Zitze ane zum süüge, doch miini Tochter, mi Volk, isch grausig worde wie Strosse i de Wildnis.

ד (Dalet)

 4 D Zunge vom Säugling chläbt vor Durscht a sim Gaume. Chind bättle um Brot, aber keine git ihne weli.

ה (He)

 5 Die früener Delikatesse ässed, ligged usghungeret uf de Strosse. Die vo chlii uf in scharlachrote Chleider ghült sind, schlönd d Arme um Aschehuufe.

ו (Waw)

 6 D Strof für mini Tochter, mis Volk, isch grösser als d Straf für d Sünde Sọdoms wo imene Augeblick gstürzt worde isch, und kei Hand debi ghulfe isch.

ז (Zajin)

 7 Ihri Nasirạ̈er sind reiner als Schnee gsi, wiisser als Milch. Si sind rötlicher gsi als Koralle, gliche poliert Saphire.

ח (Chet)

 8 Ihr ussehe isch jetzt dunkler als Russ. Uf de Strosse erkennt mer sie nöd. Ihri Hut isch über de Chnoche verschrumplet, sie glich trochem Holz.

ט (Tet)

 9 Die vom Schwert Getötete sind besser drah als die vom Hunger getötete, als die wo vom Hunger dürebohrt dahinsieched, well d Fälder nüt Essbars liefered.

י (Jod)

10 Mitfühlendi Fraue händ ihri Chind eigehändig kochet.o Ihres Truurbrot sinds worde bim Zämebruch vo minere Tochter, mis Volk.

כ (Kaf)

11 Jehova hät sin Zorn zum Uusdruck bracht, sin glühende Zorn hät er usgschüttet. Er zündet in Zion es Füür aa, wo d Fundament verzehrt.

ל (Lamed)

12 Die Könige vo de Erde und alli Bewohner vom fruchtbare Land glaubed nöd, dass Gegner und Feind id Tore Jerusalem würed izieh.

מ (Mem)

13 Das isch wäg de Sünde vo de Prophete, de Vergehe vo de Prieschter, wo in ihrere Mitti s Bluet vo Grechte vergosse händ.

נ (Nun)

14 Sie sind wie blind uf de Strosse umenandgirrt. Sie sind mit Bluet befleckt worde, sodass keine ihri Chleider cha berüere.

ס (Samech)

15 "Wäg mit eu! Unrein!", lütet mer ihne zue. "Wäg mit eu! Wäg mit eu! Fasset ois nöd ah!" Denn sie sind heimatlos worde und irre umenand. Under de Völcher het mer gseit: "Sie chönd nöd da bi öis bliibe.

פ (Pe)

16 Jehova selber het sie zerstreut. Er wird sie nüm wohlwollend aluege. Mer wird de Priester kei Respekt zolle und de Ältiste kei Anerkennig."

ע (Ajin)

17 No immer sind eusi Auge müed wills vergeblich nach Hilf Usschau ghalte hend. Immer wieder hemmer Usschau uf Hilf ghalte vomne Volk, wo euis nöd het chöne rette.

צ (Zade)

18 Mer het eus uf Schritt und Tritt gjagt, sodass mer nöd hend chöne uf eusne öffentliche Plätz umenand gah. Euses End het sich gnäheret. Eusi Täg sind abgloffe, will euse End isch cho.

ק (Kof)

19 Eusi Verfolger sind schneller gsi als d Adler am Himmel. Uf de Bärge händs euis gjagt, i de Wildnis händs euis ufglaucht.

ר (Resch)

20 De Atem vo eusere Nase, de Gsalbti Jehovas, isch in ihrere grosse Gruebe gfange worde, de wo mir gseit händ: "I sim Schatte werdet mir under de Völker läbe."

ש (Schin)

21 Juble und freu di, Tochter Ẹdom wo du im Land Uz wohnsch. Doch au dir wird me de Becher riiche und du wirsch betrunke werde und dich nackt zeige.

ת (Taw)

22 Die Strafe für dis Vergehe, o Tochter Zion, isch z End. Er wird dich nöd wieder verschleppe. Dim Vergehe, o Tochter Ẹdom, wird er aber sini Ufmerksamkeit zuwende. Er wird dini Sünde ufdecke.