GTranslate Wähle deine Sprache

Suchen und Finden

üsi-bible-uf-züridütsch

Rico Loosli 6934 Bioggio
in üsi-bible-uf-züridütsch
Zugriffe: 523

1.Moses 26 von 50

 

1.Moses 26 vo 50

26:1 Als im Land e Hungersnot usbroche wie scho emol zu de Ziit Abrahams zoge Isaak zu Abimẹlich, em König vo de Philịster, nach Gẹrar.

2 Dänn erschint ihm Jehova und hät gseit: "Gang nöd nach Ägypte. Wohne i dem Land das ich für dich bestimme.

3 Läbe det als Fremde. Ich wird wiiter bi dir sii und dich sege. Denn dir un di Nochkumme will i alli de Gebiet ge, un i wär mi an d Eid hebe, den i di Vater Abraham gschwore ha, als i gsait ha:

4 'Ich werd dini Nachkomme so vell wärde lah wie d Sterne am Himmel. Ich wird din Nochkomme all die Gebiet geh, und durch din Nochkomme werded alli Völker vo de Erde gsegnet werde.'

5 Ich tue das, will Abraham uf mini Stimm ghört und sich a mini Vorschrifte, Awisige, Bestimmige und Gsetz ghalte het."

6 Also het Isaak witer in Gẹrar gwohnt.

7 Wo die Manne am Ort immer wieder nach sinere Frau gfröget händ, hät er amel zur Antwort geh: "Sie ist meine Schwöster." Er het Angst gha zum säge: "Sie isch mini Frau" denn er het gmeint: "Die Männer am Ort töted mich viellicht wege Rebẹkka." Sie isch nämli sehr schön gsi.

8 Nach einere Ziit het de Philịsterkönig Abimẹlech vom Fenster us beobachtet, wie de Isaak zärtlich zu sinere Frau Rebẹkka gsi isch.

9 Abimẹlich het Isaak sofort loh hole und gseit: "Das isch ja dini Frau! Wieso hesch behauptet: 'Si isch mini Schwöschter'?" "Wil ich Angst gha han, dass ich ihrerewege sterbe muen", het Isaak gantwortet.

10 "Was hesch du eus da ahta?", entgägneti Abimẹlech. "Es hetti liecht chönne passiere, dass sich eine vom Volk zu dinere Frau leit. Denn hetsch eus in Schuld gstürzt!"

11 Da het Abimẹlich em ganze Volk bekannt gäh: "Wer den Maa und sini Frau aarüehrt, wird auf jeden Fall mit dem Tod bestraft!"

12 Isaak het den Same in dem Land ghocket und het in dem Jahr s Hundertfache vo dem er gsät het, denn Jehova segnet en.

13 De Maa isch zu immer grösserem Wohlstand cho bis er sehr wohlhabend gsi isch.

14 Schliesslich het er Schaf- und Rinderherde sowie e grossi Dienerschaft gha, und d Philịster sind uf ihn niidisch worde.

15 Do hend d Philịster alli Brunne gschüttet mit Erde zue, wo zur Ziit vo sim Vater Abraham vo dene Diener grabe worde sind.

16 Abimẹlich het zu Isaak gseit: "Zieh us eusere Nachbarschaft weg, denn bisch viel stärcher worde, als mir sie sind."

17 Da zoge Isaak weg, het si Lager im Tal vo Gẹrar uf gschlage und sich det nieder gloh.

18 Isaak grub dänn d Brunne wieder uuf, wo zur Ziit vo sim Vater Abraham grabet und nach Abrahams Tod vo de Philịstern zuegschüttet worde sind. Er het de Brunne wieder d'Näme gäh, wo sis Vater ihne gä het.

19 Als Isaaks Diener im Tal grube, sind sie uf e Brunne mit frischem Wasser gstosse.

20 Do fanged d Hirte vo Gẹrar mit Isaaks Hirte Striit aa. Sie händ behauptet: "Das isch euses Wasser!" Will sie det mit ihm gstritte hend, het Isaak de Brunne gheisse Ẹseka.

21 Wo si no e Brunne grüebe, isch es wieder zum Striit cho. Da het er de Brunne Sịtna gheisse.

22 Spöter het er vo det wegzoge und grub wieder en Brunne, doch um de hets kei Striit geh. Drum hät er en Rẹhoboth gheisse und gseit: "Jetzt hät Jehova eus gnueg Platz gäh und eus im Land früechtbar lah werde."

23 De isch er vo det nach Beërschẹba gange.

24 In der Nacht erschient ihm Jehova und sait: "Ich bin der Gott vu dinem Vater Abraham. Ha kei Angst, denn ich bi dir. Ich wird dich zeige und dir wäg mim Dieners Abraham vieli Nochkomme geh."

25 Do het Isaak dött en Altar baut und de Name Jehovas aagreift. Er het a de Stell sis Zelt uufgschlage und sini Diener brüeled det en Brunne.

26 Spöter isch Abimẹlich us Gẹrar cho mit sim persönliche Ratgeber Ạhusath und sim Heerführer Pịchol zu ihm.

27 Isaak het zu ihne gseit: "Warum chömmed ihr zu mir wo ihr mich doch ghasst und us eurer Nachbarschaft weggjagt hend?"

28 Sie hend erwderet: "Mir hend deutlich gseh, dass Jehova dir biistet. Drum hemmer gseit: 'Zwüsche eus und dir söll bitte en Eid bestah, wo eus bindet. Mir wend en Bunda mit dir schlüsse,

29 das du eus nöd schadisch, so wie mir au dir kein Schade zuegfüegt händ. Schliesslich händ mir dich immer guet behandlet und dich in Friede goh lah. Du hesch ja de Sege Jehovas.'"

30 Er het sie den zumene Fästli iiglade und sie esse und trinke.

31 Am nächste Morge sind sie früeh ufgstande und hend enand en Eid gleistet. Nachher het sie isaak verabschiedet und sie hend sich in Friede trennt.

32 Am gliche Tag sind Isaaks Diener cho und händ ihm vo dem Brunne brichtet, wo sie grabe händ. Sie händ gseid: "Mir händ Wasser gfunde!"

33 Da hät er en Schịba gno. Deshalb heisst die Stadt bis hüt Beërschẹba.

34 Als Ẹsau 40 Jahr alt gsi isch, het er Jụith gno, d Tochter vom Hethịter Beẹri, und Bạsemath, d Tochter vom Hethịter Ẹlon, zur Frau.

35 Sie händ Isaak und Rebekka grosse Chummer bereitet.

 

Rico Loosli 6934 Bioggio
in üsi-bible-uf-züridütsch
Zugriffe: 534

1.Moses 25 vo 50

 

1.Moses 25 vo 50

25:1 Abraham het sich jetzt wieder e Frau gno. Ihr Name isch Ketụra gsi.

2 Sie gebar ihm Sịmran, Jọkschan, Mẹdan, Mịdian, Jịschbak und Schụach.

3 Jọkschan isch de Vater vo Schẹba und Dẹdan worde.

D Söhn Dẹdans sind Ạschurim gsi, Lẹtuschim und Lẹummim.

4 Die Söhn Mịdians sind Ẹpha, Ẹpha, Ẹpher, Hạno, Abịda und Eldạa.

Si sind alli Söhn Ketụras gsi.

5 Abraham het Isaak spöter sin ganze Bsitz gäh.

6 De Söhn, won er vo siire Näbedfraue gha het, het Abraham jedoch Gschänk gä. No zu sine Lebziite het er si vo sim Sohn Isaak Richtig Oschte weg gschickt, is Land vom Oschte.

7 Abraham het 175 Jahr glebt.

8 Dänn isch Abraham in guetem Alter nach eme lange, erfüllte Läbe gstorbe und isch mit sim Volk vereint worde.

9 Siini Söhn Isaak und Ịsmael begruabed ihn i de Höhli vo Machpẹla vor Mạmre uf em Feld vo ẸPhron, em Sohn vom Hethịter Zọhar.

10 Es isch s Feld gsi wo Abraham vo de Sohn Heths kauft het. Det isch Abraham bi sinere Frau Sara begrabe worde.

11 Nach Abrahams Tod het Gott si Sohn Isaak witerhin gsegnet. Isaak het in de nöchi vo Beẹr-Lahai-Roị gwohnt.

12 Das isch d Gschicht vo Ịsmael, em Sohn Abrahams, won ihm d Ägypterin Hạgar, d Dienerin vo Sara, gebar.

13 Es folged d'Söhn Ịsmaels, ufglistet nach ihrem Name und Familie: Ịsmaels Erstgeborener isch Nẹbajoth gsi, dänn sind Kẹdar cho, Ạdbeël, Mịbsam,

14 Mịschma, Dụma, Mạssa,

15 Hạdad, Tẹma, Jẹtur, Nạphisch und Kẹdma.

16 Das sind die Söhn Ịsmaels und ihre Name nach ihrne Asiedlige und Lager, zwölf Vorsteher nach ihrne Familieverbänd.

17 Ịsmael het 137 Johr gläbt. Dänn isch er gstorbe und isch mit sim Volk vereint worde.

18 Sini Nochkomme händ ihri Zelte gschlage zwüsche Hawịla bi Schur, wo i de nöchi vo Ägypte liit, und Assyrie uuf. Er hät sich i de nöchi vo allne siine Brüeder nieder gloh.aq

19 Das isch die Gschicht vom Abrahams Sohn Isaak.

Abraham isch de Vater vu Isaak.

20 Wo Isaak 40 Joor alt gsi isch, het er Rebẹkka ghürate. Si isch d Tochter vom Aramạ̈ers Bẹthuëls us Pạdan-Ạram gsi und d Schwöschter vom Aramạ̈ers Lạban.

21 Isaak hät Jehova immer wieder aagfleht, will sini Frau unfruchtbar gsi isch. Jehova hät siis Flehe erhört und sini Frau Rebẹkka isch schwanger worde.

22 Wo die Kinder in ihrer Aagfange hän, het sie gseit: "Wenn das so isch, wozue soll i witerläbe?" Da het sie Jehova gfrögt,

23 und Jehova het ere gantwortet: "Zwöi Natione sind i dim Mueterleb und zwei trennti Völker werded us dim Innere fürecho. Die eint Nation wird stärcher si als die ander und de Älter wird em Jüngere diene."

24 Wo d'Zit vo de Geburt da gsi isch, het Rebẹkka tatsächlich Zwillinge übercho.

25 De erscht wo usecho isch isch isch überall rot gsi und behaart wie es Fällmantel. Also hends en gheisse Ẹsaua.

26 Danach isch sin Brüeder usecho. Er het sich an Ẹsau Ferse festghalte. Do isch er Jakob gnennt worde. Isaak isch 60 Johr alt gsi, wo Rebẹkka sie zur Welt bracht het.

27 Die Junge sind grösser worde, und us Ẹsau isch en gschickte Jäger worde, en Maa vom Feld. Jakob degäge isch en untadelige Maa gsi, wo sich in Zelte ufghalte het.

28 Isaak het gliebt Ẹsau, denn vo ihm het er immer wieder Wild z'esse übercho. Rebẹkka aber liebti Jakob.

29 Als Ẹsau einisch erschöpft vom Feld isch cho, het Jakob grad es Gricht kocht.

30 Ẹsau het zu Jakob gseit: "Bitte gib mer schnell etwas von dem roten Gericht da. Ich bin völlig erschöpft!" Drum hät er dä Name becho Ẹdomd.

31 "Verkauf mir zerst dis Erstgeburtsrecht!", het Jakob verlangt.

32 "Ich stirbe vor Hunger!", het Ẹsau erwideret. "Was nützt mir da äs Erstgeburtsrecht?"

33 "Schwörs mer zerscht!", het Jakob gseit. Da schwor ers ihm und het Jakob sis Erstgeburtsrecht verkauft.

34 Jakob gäh Ẹsau denn Brot und öppis vo dem Linsegricht. Er ass und trank, isch ufgstande und isch weggange. So verachtet Ẹsau s Erstgeburtsrecht.

 

Rico Loosli 6934 Bioggio
in üsi-bible-uf-züridütsch
Zugriffe: 529

1.Moses 24 vo 50

 

1.Moses 24 vo 50

24:1 Abraham jetzt isch alt gsi, a Jahre fortgschritte, und Jehova het en i jedere Hinsicht gsägnet.

2 Abraham het zu sim Diener gseit, em ältischte in siim Huus¬Gmeind, wo si ganz Bsitz verwaltet het: "Leg bitte dini Hand under mini Hüfti,

3 und schwör mer bi Jehova, em Gott vom Himmel und em Gott de Erde, dass du für min Sohn kei Frau vo de Töchtere vo de Kanaanịter nimmsch, under dene ich wohne.

4 Gang stattdesse i mim Land zu mine Verwandte und hol e Frau für min Sohn, für Isaak."

5 De Diener hät jedoch zu ihm gseit: "Was isch wenn dFrau nöd bereit isch, mit mir da i dem Land zcho? Muess ich din Sohn de i das Land wo Du cho bisch zruggbringe?"

6 "Bring min Sohn uf kein Fall det ane!", het Abraham abegwehrt.

7 "Jehova, de Gott vom Himmel, wo mich usem Huus vo mim Vater und us em Land vo minere Verwandte gholt het, het mit mir gredt und mir gschwore: 'Dine Nochkomme werdi das Land geh."Er wird sin Engel vor dir schicke und du wirsch vo det ganz bestimmt e Frau für min Sohn mitbringe.

8 Falls die Frau jedoch nöd bereit isch mit dir zcho, bisch nüme a dene Eid bunde. Aber du dörfsch min Sohn nöd det ane bringe."

9 Druf hät de Diener sini Hand under d Hüfte vo sim Herr Abraham gleit und hät em sine Aawiisig z befolge.

10 De Diener het denn zehn Kamele vo sim Herr gno und sich mit allerlei guete Sache vo sim Herr uf d Reis nach Mesopotạmie i d Stadt Nạhors gmacht.

11 Usserhalb vo de Stadt het er d'Kamel amene Brunne niederknie lah. Es isch gege Obe gsi, d'Zit wo d'Fraue zum Wasserschöpfli usegange sind.

12 Er het gseit: "Jehova, du Gott meinem Herr Abraham, bitte schenk mer hütt Erfolg und zeig mim Herrn Abraham dini loyali Liebi.

13 Ich stah da anere quelle und d töchter vo de manne us de stadt chömed zum wasserschöpfe use.

14 Wänn i zunere vo de junge Fraue säge: 'Bitte lah din Wasserchrug abe, damit i chan trinke', und sie antwortet: 'Trink, und ich gib au diine Kamel Wasser', dänn söll das d Frau sii, wo du für din Diener Isaak usgsuecht häsch. Loh mi dra erkenne, dass du mim Herrn dini loyali Liebi zeigsch."

15 Noch bevor er z End gredet het, isch Rebẹkka cho, d Tochter vo Bẹthuël, em Sohn Mịlkas, de Frau vom Abrahams Brüeder Nạhor, mit ihrem Wasserchrug uf de Schulter use.

16 Die jungi Frau isch sehr schön gsi. Sie isch e Jungfrau gsi, ke Ma het mit ihrne sexuelle Beziehige gha. Sie isch zur Quelle durab gange und isch miteme Chrug voll Wasser wieder ufecho.

17 Sofort isch de Diener ihre entgäge gloffe und het gseid: "Gib mer bitte en chline Schluck Wasser us dim Krug."

18 "Trink, min Herr", het sie gseit, het sie schnell de Krug uf ihri Hand abe gloh und het em z trinke gä.

19 Nachdem si em z trinke gä het, het si gseit: "Ich schöpf au für dini Kamel Wasser bis si gnueg trunke händ."

20 Denn het sie ihre Krug schnell id Tränk gleert, isch immer wieder zum Brunne gloffe und het Wasser für alli sini Kamel schöfli.

21 De Maa hät sie die ganz Ziit wortlos gstartet und verwunderet aa. Er hät sich gfrögt, ob Jehova sinere Reis wohl Erfolg gschenkt hät.

22 Wo d Kamel gnueg trunke gha hend, het de Maa en goldige Nasering für Rebẹkka use gholt, wo en halbe Schekel wog, und zwei Armreife us Gold wo 10 Schikel schwer gsi sind.

23 Er het sie gforderet: "Säg mir bitte, wissen Tochter du bisch. Het din Vater i sim Huus Platz für eus zum Übernachte?"

24 Sie antwortet: "Ich bin die Tochter von Bẹthuël, em Sohn Mịlkas wos Nạhor gebore hät.

25 Mer hend Stroh, en huufe Fuetter und au Platz zum Übernachte."

26 Da het sich de Maa verbütet und sich vor Jehova nieder gworfe.

27 Er sait: "Jehova, der Gott meines Herrn Abraham, soll gepresen sein, weil er a sinere loyale Liebe und sinere Treue gegenüber mim Herrn feschtghalte hat. Jehova hät mich zum Huus vo de Brüeder vo mim Herrn gfüehrt."

28 Die jung Frau isch zum Huus vo ihrere Muetter gloffe zum verzelle was gschehe gsi isch.

29 Rebẹkka jetzt hät en Brüeder gha wo Lạbans gheisse hät. Lạban hät zum Maa a de Quelle use gwältet.

30 Won er de Nasering und die Armreife a sinere Schwöschter gseh het und ghört het, dass sini Schwöster Rebekka verzellt het: "So und so het de Maa mit mir gredet", da isch er zu dem Maa ane gange wo immerno bi de Kamel a de Quelle gstande isch.

31 "Chum de du vo Jehova gsägnet bisch", het er gseit. "Warum bliebsch du do drusse stah? Ich han im Huus alles vorbereitet und au für die Kamel Platz gmacht."

32 Druf isch de Maa is Huus cho. Er het d'Kamel abgsattlet, het sie mit Stroh und Fuetter versorgt und de Manne, wo bi ihm gsi sind, Wasser zum Füess wäsche.

33 Wommer em öppis z'ässe vorsetzt hed, hed er jedoch gmeint: "I iss erst, wenn ich gseit han, was ich z'säge han." "Sprich!", het de Lạban en ufgforderet.

34 "Ich bin Abrahams Diener", het er verzellt.

35 "Jehova het min Herr sehr gsägnet. Er het en sehr wohlhabend gmacht und ihm Schaf und Rinder, Silber und Gold, Diener und Dienerinne, Kamel und Esel gä.

36 Au het d Sara, d Frau vo mim Herr, em en Sohn gebore, wo si scho alt gsi isch, und min Herr wird ihm sin ganze Bsitz gä.

37 Ich han mim Herrn chli müse schwöre. Er het gseit: 'Du dörfsch für min Sohn kei Frau vo de Töchtere vo de Kanaanịter neh, i dere Land ich wohne.

38 Nei - gang viel meh zum Huus vo mim Vater und zu minere Familie und hol e Frau für min Sohn.'

39 Doch i han zu mim Herrn gseit: 'Was isch wenn dFrau nöd wet mitcho?'

40 Er het mir antwortet: 'Jehova, vor dem ich min Weg gehea, wird sin Engel mit dir schicke und dinere Reis ganz bestimmt Erfolg schänke. Du söllsch us minere Familie und em Huus vo mim Vater e Frau für min Sohn hole.

41 Du bisch nüm a dine Eid bunde, wenn du zu minere Familie gasch und sie der d Frau nöd gä. Das entbindet dich vo dim Eid.'

42 Woni hüt zu de Quelle cho bin hani gseit: 'Jehova, du Gott minem Herr Abraham, wenn du willsch, dass mini Reis erfolgrich isch,

43 söll Folgendes passiere: Ich stah da anere Quelle. Wänn e jungi Frau zum Wasserschöpfli usechunt, wänn i zu Ihri säge: "Lass mi bitte chli Wasser us dim Krug trinke."

44 Und wenn sie antwortet: "Trink, und ich schöpf au Wasser für dini Kamel", söll sie dFrau sii, wo Jehova für de Sohn vo mim Herrn uusgsuecht hät.'

45 Chuum han ich das gseit, da isch au scho Rebẹkka mit ihrem Krug uf de Schulter usecho. Sie isch zur Quelle abe gange und het a Wasser gfange schöpfe. Ich ha gseit zu ihre: 'Gib mer bitte öppis z trinke.'

46 Da het sie schnell ihre Krug vo de Schultere gno und gseit: 'Trink, und ich gib au dine Kamel Wasser.' Denn trink i und si het au de Kamel Wasser geh.

47 Nochane hani si gfrögt: 'Wessen Tochter bist du?' Sie hät gantwortet: 'Ich bin d Tochter von Bẹthuël, em Sohn vom Nạhor, de Mịlka ihm gebore hät."Do hän i ere de Nasering und d Armreife aagleit.

48 Ich vubüte mich, wirf mich vor Jehova naider gworfe un pries Jehova, d Gott vu minem Herr Abraham, der mich uf de richtige Wäg gleitet het, um de Dochta vum Brüeder vu minem Herrn für sin Bueb z hole.

49 Seit mer jetzt, öb ihr gägenüber mim Herrn loyali Liebi und Treui zeige wänd. Wänn aber nöd, säit mer au, damit ich min Weg i die eint oder ander Richtig fortsetze chan."

50 Lạban und Bẹthuël erwiderete: "Das kommt von Jehova. Mer chönd weder Ja no Nei zu dir säge.

51 Hier, Rebẹkka isch vor dir. Nimm sie und gang. Sie söll d'Frau vom Sohn vo dim Herrn werde, so wie Jehova s'Seit hät."

52 Sobald Abrahams Diener das ghört het, het er sich vor Jehova verbüte bis zum Bode.

53 De Diener het Gold- und Silberschmuck packt und Chleider usegäh und het si Rebẹkka gä. Au het er ihrem Brüeder und ihre Mueter wertvolli Gschänkli überreicht.

54 Danach ässe und trinke er und die Männer, wo bi ihm gsi sind, und sie verbracht händ d Nacht dört.

Wo de Diener am Morge ufgstande isch, het er: "Lönd mi zu mim Herrn goh."

55 Ihr Brüetsch und ihri Mueter hend gseit: "Lass die jung Frau wenigstens no zäh Täg bi eus bliibe, denn chan sie gah."

56 Doch erwideret: "Haltet mich nicht auf. Wie ihr gsehnd, het Jehova mini Reis zum Erfolg gmacht. Lönd mi goh damit ich zu mim Herrn chan zruggkehre."

57 Si händ gseit: "Rüefemer die jungi Frau und fröged mer si sälber."

58 Sie rieferet Rebẹkka und gfröget: "Wosch mit däm Maa mit go?" "Ja ich gang mit", het sie gantwortet.

59 Da hends ihri Schwöster Rebẹkka mit ihrem Chindermeitli sowie Abrahams Diener und sini Männer gönd.

60 Sie hend Rebẹkka gsegnet und hend zue ihre gseit: "Eusi Schwöster, du söllsch zu tuusige mal zähntuusig werde, und dini Nachkomme sölled de Tor vo dene in Bsitz neh wo sie ghasst werded."

61 Rebẹkka und ihri Dienerinne erhobed sich und stieged uf d Kamel. So het de Diener Rebẹkka gno und uf de Wäg gmacht.

62 Isaak nun isch grad us Richtig Beẹr-Lahai-Roịp cho, denn er het im Gebiet vom Nẹgeb gwohnt.

63 Isaak isch i de Abigdämmerig ufs Feld gange zum nahdänke. Won er ufegluegt het, do het er Kamel gseh.

64 Au Rebẹkka het ufgluegt und Isaak entdeckt. Sie isch sofort vom Kamel abgstiege.

65 Denn het sie de Diener gfrögt: "Wer isch de Maa, wo eus da ufm Feld entgegechunnt?" "Das isch min Herr", het vo de Diener gantwortet. Do het sie ihres Gsicht verschleiert.

66 De Diener het Isaak denn verzellt, was er alles gmacht het.

67 Druf hät Isaak Rebẹkka in ds Zält vo sinere Muetter Sara bracht. So hät er sie zur Frau gno. Isaak hät sie liebt gwunne und hät Trost nach em Verluscht vo sinere Muetter gfunde.

 

Rico Loosli 6934 Bioggio
in üsi-bible-uf-züridütsch
Zugriffe: 522

1.Moses 23 vo 50

 

1.Moses 23 vo 50

23:1 Sara hät 127 Jahr glebt. Das sind ihre Läbensjahr gsi.

2 Sara isch in Kịrjath-Ạrba gstorbe, das heisst Hẹbron, im Land Kạnaan, und Abraham het agfange zum sie traue und brüele.

3 Abraham isch dänn vo de Tote wäggange und hät zu de Söhn Heths gseit:

4 "Ich bin en Fremde und Asiedler unter eu. Gäbed mer öpis vo euem Land als Grabstätte, damit ich mini Frau chan wegbringe und bestatte."

5 Heths Söhn antwortet Abraham:

6 "Hör eus ah, Herr. Du bisch en Vorsteher Gottes unter eus. Du chasch dini Frau i eusere beschte Grabstätte beschtätte. Keine vo eus wird öppis degäge ha, wenn si i sini Grabätte legsch."

7 Abraham isch dänn ufgstande, hät sich vor em Volk vom Land verbüüte, de Buebe Heths,

8i und gseit: "Wenner iverstande sind, dass ich mini Frau wegbringe und bestattet han, dänn hört mich a, und redt mit Ẹphron, em Sohn Zọhars,

9 dass er mir d Höhli vom Machpẹla verchauft wo ihm ghört. Sie liit am Rand vo sim Feld. Er söll sie mir in eurer Aweseheit für de volli Betrag in Silber verkaufe, damit ich eigenes Land für e Grabstätte han."

10 ẸPhron etzt hockt bi de Söhn Heths. In ihrer Gägewart und vor allne wo is Tor sire Stadt cho sind, het gseit ẸPhron, de Hethịter, zum Abraham:

11 "Nei, min Herr! Los mi ah. Ich gib der das Feld und d Höhli druf. Vor de Auge vo de Söhn vo mim Volk gib ich sie dir. Begrab dini Frau."

12 Druf het sich Abraham vorem Volk vom Land verbütet

13 und het in Gägewart vo de Lüt zu Ẹpron gseit: "Hör mich bitte a! Ich gib dir für das Feld de volli Betrag in Silber. Nimm ihn vo mir ah, damit ich mini Frau det chan begrabe."

14 Ẹphron hät Abraham dänn gantwortet:

15 "Hör mich ah, min Herr! Das Land isch 400 Schekel Silber wert. Aber was isch das scho zwüsche mir und dir? Begrab also dini Frau."

16 Abraham het uf ẸPhron und wog ihm de Betrag in Silber ab, wo die vor de Söhn Heths erwähnt het: 400 Schekel Silber nach dem bi de Chauflüt gängige Gwicht.

17 So isch s Feld worde Ẹphrons in Machpẹla vor Mạmre mit de Höhli und allne Böim innerhalb vo de Feldgränze

18 als Abrahams Eigetum bestätigt, das er in Aweseheit vo de Söhn Heths und allne, wo is Tor vo de Stadt cho sind, kauft het.

19 Danach het er Abraham sini Frau Sara i de Höhle ufem Feld vom Machpẹla vor Mạmre begruebe, das heisst Hẹbron, im Land Kạnaan.

20 So überträged die Söhn Heths s Feld mit de Höhle Abraham, damit er eigene Land für e Grabstätte gha het.