üsi-bible-uf-züridütsch

2.Chronika 30 vo 36

30:1 Hiskịa benachrichtiget ganz Israel und Juda und het au Brief an Ẹphraim und Manạsse gschribe. Sie solle zum Huus Jehovas in Jerusalem kumme, um des Passah fir Johva, d Gott Israels, z fiere.

2 Allerdings entschiede de König, sini füehrende Manne und alli in Jerusalem Versammlete, s Passah im 2. Monet z fiire.

3 Sie händs nämlich nöd chöne zur reguläre Ziit fiire, will sich nöd gnueg Priester gheiligt händ und s Volk nanig in Jerusalem zämmecho isch.

4 De König und alli Versammlete händ das Vorgehe für richtig ghalte.

5 Sie beschlosse also, in ganz Israel – vo Beërschẹba bis Dang – bekannt z geh, dass die Lüüt zum Passah für Jehova, de Gott Israels, nach Jerusalem sötte cho, denn mer hets gmeinsam nöd so gfiiret gha wies im Gsetz staht.

6 D Kurier liefed mit de Brief vom Kenig und de füehrende Männer dur ganz Israel und Juda und verkündet im Uuftrag vum Kenig: "Ihr Israelite, kehrt zue Jehova um, däm Gott Abrahams, Isaaks un Israels, dmit er sich am Überrest, wo de Kenig vu Assyrien entcho isch, wieder zuewendet.

7 Sin nit we äiri Vorfahre un äiri Brüeder. Sie ware Johva, däm Gott ihr Vorfahre untreu, un drum het da sie zum Bild vum Graue gmacht, we ihr ja gsähne.

8 Seid ned eigensinnig wie eui Vorfahre. Unterwerft eu Jehova. Kummt zue sinem Heiligtum, des er für immer gheiligt het, und dient eurem Gott Jehova, dmit sich sin glühende Zorn vu äich abwändet.

9 Wenn ihr zue Jehova umkehrt, wäre de, de äiri Brüeder un Söhn gfange hebe, Erbarme mit ne hän, un sie wäre in des Land zruckkehre, denn Jehova, aich Gott, isch mitfühlend un barmherzig. Wenn ihr zu ihm umkehrt, wird er sis Gsicht nöd vo eu abwende."

10 So zoge d Kuriere vo Stadt zu Stadt zoge durchs Gebiet vo Ẹphraim und Merạsse, ja bis nach Sẹbulon. Aber mer het sich über sie lustig gmacht und het sie verspotet.

11 Einzelne us Ạscher, Manạsse und Sẹbulon händ sich jedoch gmüetet und sind nach Jerusalem cho.

12 Die Hand vom wahre Gott isch au in Juda gsi zum sie vereinen, damit sie usfüehrt hend, was de Kenig und die füehrende Männer im Uftrag Jehovas agordnet hend.

13 Im 2. Monet het sich in Jerusalem e grossi Mengi Mensche versammlet, zum s'Fäscht vo de ungsüürete Brot z'fiire. Es sind sehr viel zäme cho.

14 Sie händ sich dra gmachd, d Altäre in Jerusalem z bsitige, und sie händ alli Röcheraltäre entfernt und werfed sie is Kịdrontal.

15 Am 14. Tag vom 2. Monet händ sie s'Passahopfer gschlachtet. Will sich d'Priester und d'Levịte schämted, händ sie sich gheiligt und händ Brandopfer zum Huus Jehovas bracht.

16 Sie hän ihri gwohnte Plätz iignoh, we im Gsetz vum Moses, däm Maa vum wahre Gott vorgschriebe het. Dänn händ d Prieschter s Bluet gsproche, wo d'Levịten ihne gäh händ, an Altar.

17 Viel vo de Versammlete händ sich nöd gheiligt gha und d Levị händ d Ufgab gha d Passahopfer für alli z schlachte, wo nöd rein gsi sind zum sie für Jehova z heilige.

18 Viele us em Volk - vor allem us Ẹphraim, Manạsse, Ịssachar und Sẹbulon – ässe s Passah, obwohl sie sich nöd greinigt händ. Das isch gege die Vorschrifte gsi. Hiskịa betet jedoch für sie: "Möge Jehova, wo guet isch, Nachsicht hend mit

19 jedem, wo sis Herz vorbereitet het, Jehova, de wahre Gott, sinere Vorfahre z sueche,c au wenn er nöd nachem Massstab vo de Heiligkeit greinigt worde isch."

20 Jehova het de Hiskịa erhört und em Volk vergab.

21 Die Israelite, wo in Jerusalem gsi sin, hän also siebä Täg lang s'Fest vo de ungsäuerte Brot gfiiret und hän sich sehr gfreut. Die Levịten und die Prieschter präsed Jehova jede Tag und händ für Jehova luut uf ihrne Instrument gspilt.

22 Hiskịa het allne Levịte gredt wo Jehova mit Umsicht dient, Muet zue. Während em ganze siebetägige Fäscht ässe, opferte Gmeinschafts¬opfer und händ danket Jehova, em Gott ihrne Vorfahre.

23 De hend alli Versammlige beschlosse, s Fäscht zum sibä Täg z verlängere, und mer het namal sibä Täg freudig wiiter gfiiret.

24 König Hiskịa vo Juda het für die Versammlete 1000 Stier und 7000 Schoof bi und die füehrende Männer 1000 Stieri und 10'000 Schoof. En grossi Mängi Prieschter het sich gheiligt.

25 Alli Versammlete us Juda, d Prieschter, d Levịte und alli Versammlete us Israel hend sich gfreut, au die asässige Fremde, wo us em Land Israel cho sind, und die wo in Juda gläbt hend.

26 In Jerusalem het grossi Fräid gherrscht, wel siit dr Ziit Sạlomos, vum Bueb David, vum Kenig vu Israel, het`s in Jerusalem nigs me ge.

27 Schliesslich sind die levịtische Priester ufgschtande und segnet s Volk. Gott het ihri Schtimm ghärt und ihres Gebet isch zue sinere heilige Wohnig, zum Himmel, uf.

2.Chronika 31 vo 36

31:1 Noch em Fäscht hän alli Israelite zoge, wo debi gsi sin, in d Städt Judas. Sie hend die heilige Süüle vertrümmeret, hend die heilige Pfähle um ghaue und rissed d Höhe und Altär überall in Juda und Bẹnjamin sowie in Ẹphraim und Manạesse nieder, bis all völlig zerstört gsi sind. Aaschlüssend hend d Israelite wieder in ihri Städt kährt, jede zu sim Bsitz.

2 Hiskịa het den d Priester und d Levị nach ihrne Gruppe für ihri jewilige Ufgabe teilt. Sie söttet d Brand und Gmeinschaftsopfer opfere und Gott i de Tore vo de Vorhöf Jehovas diene, ihm danke und ihn priise.

3 De König hät en Teil vo sim Bsitz für d'Brandopfer bi gstüürt, wo am Morge und am Abig a de Sabbat, Neumondstäg und de Fäscht gopferet worde sind, wies im Gsetz Jehovas staht.

4 Usserdäm wies er d Bewohner Jerusalems aa, de Prieschter und Levị händ ene zueständige Aateil z geh, damit sich die genau as Gsetz Jehovas halte chönnted.

5 Nochdem d Awisig gee isch, hän d Israelite grossi Mänge vum erschte Ertrag vum Getreide, vum nöie Wi, vum Öl, vum Honig un vu allem brocht. Sie händ vo allem es Zähntel gha und es isch sehr viel zeme cho.

6 Au d Lüüt vo Israel und Juda, wo i de Städt Judas gwohnt händ, händ en Zehntel vo irne Rinder und Schoof ab sowie en Zehntel vo allem, wo für ihre Gott Jehova gheiligt worde isch. Sie händs bracht und händs z'viel Huffe uufgschichtet.

7 Im 3. Mönet hends aagfange, alles ufzhuufe, und im 7. Monet sind sie fertig gsi.

8 Als Hiskịa und die füehrende Männer sind cho und händ gsäh was ufghuft worde isch, priese sie Jehova und segnet sis Volk Israel.

9 Hiskịa hät sich bi dä Priester und dä Levị nach dä ufghüüfti Gabe erkundigt.

10 De Oberpriester Asạrja us em Huus Zạdoks hät gantwortet: "Seit d Beiträg is Huus Jehovas brocht werdet, gits meh als gnueg z'esse, und es isch no viel übrig, denn Jehova hät sis Volk gsägnet. Das alles isch übrig bliebe."

11 Da het de Hiskịa ihne d Aawiisig geh, im Huus Jehovas Lagerrüüm iizrichte, was de au gschobe isch.

12 Die Beiträg, die Zehnte und alles Heilige sind sorgfältig det ane brocht worde. Em Levịten Konạnja het mer d'Aufsicht über alles und sin Brüeder Schịmeï isch sin Stellverträtter gsi.

13 Konạnja und sim Brüder Schịmeï gstandä Jẹhiël, Asạsja, Nạhath, Ạsahel, Jẹrimoth, Jọsabad, Ẹliël, Jismạchja, Mạhath und Benạja als Beuftrait zu de Siite, wie de König Hiskịa es aagordnet het. Asạrja het d Ufsicht über s Huus vom wahre Gott gha.

14 De Levịt Kọre, de Sohn Jịmnas, de Torwächter am Osttor, isch für die freiwillig Gabe für de wahri Gott zueständig gsi. Er hät verteilt, was als Biitrag für Jehova bracht worde isch, sowie die hochheilige Gabe.

15 In den Priesterstädt unterstanden ihm Ẹden, Mịnjamin, Jeschụa, Schemạja, Amạrja und Schechạnja, wo en Vertrauensstellig gha hend. Sie söttet ire Brüedere in Gruppe – Gross und Chli – de glich Aateil gä.

16 Dezue sind die Aateil cho für die männliche Persone ab drü Jahr, wo im Abstammigsverzeichnis iitreit gsi sind, für alli wo täglich zum Huus Jehovas sind cho zum det diene und d'Ufgabe vo ihrne Gruppe z'erfülle.

17 Die Prieschter sind im Abstammigsverzeichnis nach ihrne Grossfamilie iitreit, ebeso d Levịte ab 20 Jahr, nach de Ufgabe i ihrne Gruppe.

18 Im Abstammigsverzeichnis sind all ihri Chind, ihri Fraue, ihri Söhn und ihri Töchter ufgfüehrt gsi, die ganz Gmeinschaft – wills sich wäg ihrere Vertrauensstellig für ihre heilige Dienscht ine ghalte.

19 Au d'Nachkomme Aarons sind drin gschtande, d' Prieschter, wo usserhalb vo ihrne Städt i de umliegende Weidegebiet gwohnt händ. In allne Städt sind Männer namentlich dezue bstimmt worde, de männliche Persone us de Prieschterfamilie und allne Levịte gsi, wo im Abstammigsverzeichnis iitreit worde sind, Ateil z'gäh.

20 Hiskịa isch in ganz Juda so vorgange. Er het gmacht, was Jehova, sin Gott, als guet und richtig betrachtet het, und ihm treu blibe.

21 Alles won er unternoh hät zum sin Gott sueche – öb s um de Dienscht im Huus vom wahre Gott isch oder um s Gsetz und d Gebot – het er mit ganzem Herze gmacht, und er hät Erfolg gha.

2.Chronika 32 vo 36

32:1 Nochdem Hiskịa das alles treu usgfüehrt het, het de König Sạnherib vo Assyrie in Juda iigfloge. Er het die befestigte Schtädt belageret – fest entschlosse, sie izneh.

2 Als Hiskịa het gseh, dass Sạnherib mit Kriegsabsichte ufem Weg nach Jerusalem gsi isch,

3 het er nach Beratig mit sine füehrende Männer und sine Krieger beschlosse, d Quelle usserhalb vo de Stadt z verstopfe. Si hend sis Vorhabe unterstützt.

 4 Es sind vill Lüt zämegholt worde und sie hend alli Quelle und de Wasserlauf verstopft wo durs Land gfüehrt het. Sie hend gseit "Wieso sollen die Könige vo Assyrien viel Wasser finden wenn sie kommen?"

5 Hiskịa het sich entschlosse dran, die iigrisseni Muur komplett wieder ufbaue und Türm druf z'errichte. Use umme isch er e zweiti Muur zoge. Er het au de Walla vo de Stadt David us besseret und het e Mengi Waffe und Schilde afründe loh.

6 Dänn hät er Militäroberschte übers Volk iigstellt und all uf em öffentliche Platz am Stadtor zämmechoo. Er hät si aagspornet:

7 "Seid muetig und stark. Het kei Angst und gratet nöd in Panik vo Assyrie und sim grosse Heer. Uf eusere Siite sind meh als uf sinere Siite.

8 Er chan sich nur uf d Chraft vo Mensche stütze, aber mir hend euse Gott Jehova uf eusere Siite. Er hilft eus und kämpft für eus i de Schlacht."Damit hät de König Hiskịa vom Juda em Volk Muet gmacht.

9 König Sạnherib vo Assyrien, wo sich mit sinere gsamte Riichsmacht vor Lạchischi befunde hät, hät dänn Abgsandte nach Jerusalem zum König Hiskịa vo Juda und de Judạ̈ern i de Stadt gschickt und ene usrichte loh:

10 "Das sagt König Sạnherib von Assyrien: 'Woruf vertraued ihr, dass ihr in Jerusalem bliebed, wo es doch belageret isch?

11 Führed eu Hiskịa nöd id Irre wenn er eu ireded: "Jehova, euse Gott, wird eus us de Hand vom Chönig vo Assyrie rette"? Am Endi werded ihr verhungere und verdurschte.

12i Ischs nöd grad Hiskịa gsi, wo d Höhe und Altären eure Gottes besitigt und dänn zu Juda und Jerusalem gseit hät: "Ihr sötted eu nur vor emene einzige Altar verbüüte und nur druf eui Opfer in Rauch ufgah"?

13 Wüssed ihr denn nöd, was ich und mini Vorfahre mit allne Völker in de andere Länder gmacht hend? Hend ihres Götter ihres Land öppe us minere Hand chöne befreie?

14 Keine vo de Götter vo de Völker, wo vo mine Vorfahre restlos vernichtet worde sind, het sis Volk us minere Hand chöne rette. Wieso sötts eure Gott chönne?

15 Lönd euch vom Hiskịa nöd so tüsche und id Irre füehre! Glaubt ihm nöd. Bisher hät kein Gott irgend es Volk oder Königrich us minere Hand und us de Hand vo minere Vorfahre chöne rette. Dänn chan euri Gott doch no viel weniger!

16 Sini Männer händ wiiter über Jehova, dä wahre Gott, und sin Diener Hiskịa gspottet.

17 Au schribt er Brief, in däne er Jehova, d Gott Israels, beleidigt und agrifft. Drin isch gstande: "Die Götter der Völker in andere Länder händ ihres Volk nöd us minere Hand chöne rette. Genauso wenig wird Hiskịas Gott sein Volk aus meiner Hand retten."

18 Ständig rüefe sie de Lüüt vo Jerusalem, wo uf de Muur gstande sind, in de Sproch vo de Jude luut zue. Sie hends welle in Angst und Schrecke versetze zum chöne d Stadt iineh.

19 Sie händ geg de Gott Jerusalems genauso gredt wie gege die vo Mensche gmachte Götter vo de andere Völker us de Erde.

20 König Hiskịa und de Prophet Jesaja de Sohn vo Ạmoz, bätte deswege aber immer wieder und schreie zum Himmel um Hilf.

21 Da het Jehova en Engel gschickt und het sämtlichi tapfere Chrieger, Führer und Oberste im Lager vom König vo Assyrie gmacht. De het mit Schimpf und Schand i sis Land zrugg gchährt. Won er spöter in de Tempel vo sim Gott isch, händ en siini eigene Söhn mit em Schwert umbrocht.

22 So rettet Jehova Hiskịa und d Iwohner vo Jerusalem us de Hand vom Assyrerkönig Sạnherib und allne andere und het defür gsorgt, dass sie ringsum Rueh gha hend.

23 Viel bracht hend Gabe für Jehova nach Jerusalem und kostbari Gschänk für de König Hiskịa vo Juda. Alli Völker händ vo do a Hochachtig vor ihm gha.

24 Zu dere Ziit isch Hiskịa todkrank worde. Er bätet zu Jehova, wo ihn denn erhört het und ihm es Zeiche gäh het.

25 Hiskịa isch jedoch für das Gueti gsi, won er gläbt het, nöd dankbar. Sis Herz isch iberheblich worde, sodass Gott uf ihn und uf Juda und Jerusalem zornig worde isch.

26 Hiskịa demüetigt sich jedoch, will sis Härz überheblich gsi isch – er und d Iwohner vo Jerusalem. Drum het sie Jehovas Zorn nöd zur Ziit Hiskịas troffe.

27 Hiskịa hets schliesslich zu grossem Richtum bracht und Herrlichkeit. Er het Hüüser baut zum Ufbewahre vo Silber, Gold, kostbare Stei, Balsamöl, Schilde und allne andere wertvolle Gegeständ,

28 usserdem Vorratsräum für de Ertrag a Getreide, neue Wy und Öl sowie Ställ für all die verschidene Arte Vieh und Ställ für d Herde.

29 Er het au Städt für sich baut und het en Mengi Vieh, Kleinvieh- und Grossviehherde erwartet, denn Gott het em sehr viel Bsitz geh.

30 Hiskịa isch es au gsi wo de obere Ustritt vo de Gịhonquelle zueschüttet het und s'Wasser nach Weste zu de Stadt David abgleitet het. Alles was Hiskịa het gmacht, glanget.

31 Wo die Fürstä vo Babylon Abgsandti zu ihm gschickt händ, um sich nach em Zeiche z erkundige, wo im Land gseh gsi isch, hät en de wahri Gott jedoch sich selber überlah. Er het en welle uf d'Prob stelle und gseh wie's i sim Herz usgseh het.

32 Alles Wiiteri über die Gschicht Hiskịas und was er us loyaler Liebi ta het, staht i de Vision vom Prophet Jesaja, vom Bueb vo Ạmoz, im "Buech der Könige von Juda und Israel".

33 Schliesslich gstorbe Hiskịa und mer hät en am Uufgang zu de Grabschtätte vo de Söhn David begraubt. Ganz Juda un d Iwohner vu Jerusalem erwiese nem bi sinem Dod Ehre. Nach ihm isch si Sohn Manạsse König worde.