üsi-bible-uf-züridütsch

2.Chronika 34 vo 36

34:1 Josịa isch mit acht Jahren König worde und het 31 Jahr in Jerusalem regiert.

2 Er het ta, was in Jehovas Auge richtig gsi isch und isch uf de Wäg sim Vorfahre David gange. Er sich weder nach rechts no nach links ab.

3 I sim 8. Regierigsjohr, won er no en Bueb gsi isch, het er de Gott vo sim Vorfahre David aagfange sueche. Im 12. Jahr het er agfange, Juda und Jerusalem vo de Höhe, heilige Pfähle, Götzebilder und Metallstatue z reinige.

4 Mer riss i sinere Gägewart die Baalsaltäre nieder, und er het d Rüücherständer abgschlosse, wo obe druf gsii sind. Au het er die heilige Pfähli, Götzebilder und d Metallstatue ztrümmeret. Am End isch vo ihne nur na Staub übrig gsi. Er hät en uf d'Gräber vo dene gstreckt, wo ene gwöhnlich gopferet händ.

5 Er het d Knoche vo de Prieschter uf ihre eigene Altär verbrennt. So reinigt er Juda un Jerusalem.

6 Au het er i de Städt vom Manạsse gloh, Ẹphraimi und Sịmeon bis hin uf Nạphtali, in de Ruine ringsum,

7 die Altärre niederriisse. Er het die heilige Pfähle und Götzebilder zerschlage, bis nur na Staub übrig gsi isch, und het d Rüücherständer im ganze Land Israel zerstört. Dänn hät er nach Jerusalem zruggkehrt.

8 I sim 18. Regierigsjohr nachdem er s Land und de Tempel greinigt het, het er de Schạphan beuftragt, de Sohn vo Azạlja, de Stadtoberste Maasẹja und de Gschichtsschriber Jọach de Sohn vom Jọahas, s Huus vo sim Gott Jehova uszbessere.

9 Sie sind zum Hohen Priester Hilkịja und hend ihm s Geld geh wo zum Huus Gottes brocht worde isch. Die Levịten, wo als Türwächter dient hend, hends vom Manạsse gha, Ẹphraim und de übrige Israelite sowie vo Juda, Bẹnjamin und de Iwohner vo Jerusalem isammlet.

10 Es isch denä übergäh worde wo iigsetzt gsi sind, d'Arbet am Huus Jehovas z'beufsichtige. D'Arbeiter im Huus Jehovas händ s zum Uusbessere und Instandsetze vom Huus verwendet.

11 Die Handwerker und Baulüt händ s übercho, zum demit behaune Stei und Holz für Stütz z chaufe und mit Balkä die Gebäude z baue, wo d Könige vo Juda hend verfalle loh.

12 Die Manne händ d'Arbet treu us gführt. Als Ufseher über sie sind d Levịten Jạhath und Obạdja igsetzt worde, wo Merarịter sind, sowie Sachạrja und Meschụllam, d Kehathịter sind. Die Levịten, alles qualifizierte Musiker,

13 hend die Ufsicht über die eifache Arbeiter gführt und alli wo i de verschiedene Arbeitsbereich tätig gsi sind. Einigi Levịten sind Sekretär gsi, Beamte und Torwächter

14 Wo sie das Gäld gholt händ wo zum Huus Jehovas brocht worde isch, hät de Prieschter Hilkịja s Buech mit dem Gsetz Jehovas, wo dur Moses übermittlet worde isch.

15 Hilkịja hät zu Schạphan gseit im Sekretär: "Ich habe im Haus Jehovas das Buch mit dem Gesetz gefunden", und ihm das Buch geben.

16 Schạphan hät s Buech dänn zum König bracht und hät zue ihm gseit: "Dini Diener tüend alles was ihne ufträge worde isch.

17 Sie hend s Geld usm Huus Jehovas iigsammlet und es de Verantwortliche und de Arbeiter usghändigt."

18 Wiiter het de Sekretär Schạphan zum König gseit: "Der Priester Hilkịja het mer es Buech geh", und er het agfange, em König drus vorzläse.

19 Sobald de König d Wort vom Gsetz ghört het, het er sini Chleider zerrisse.

20 Dänn hät er Hilkịja, Ạhikam, em Sohn Schạphans, Ạbdon, em Sohn Michas, Schạphan, em Sekretär, und Asạja, em Diener vom König, de Uuftrag:

21 "Goht, befragt Jehova für mich und für die wo in Israel und Juda übrig bliebe sind. Es gaht um de Inhalt vom Buech wo gfunde worde isch. Jehovas Zorn wo über eus usgange wird isch gross will eusi Vorfahre nöd gmacht hend was Jehova gseit het. Sie hend sich nöd a das ghalte was i dem Buech stoht."

22 Da isch Hilkịja mit de Abgsandte vom König zu de Prophetin Hụlda zum mit ihre rede. Sie isch d Frau vom Schạllum gsi, em Sohn vo Tịkwa, em Sohn vo Hạrhas, wo für d Chleider zueständig gsi isch, und hät im zweite Stadtteil vo Jerusalem gwohnt.

23 Sie sait zue nene: "Das sagt Jehova, de Gott Israels: 'Teilt dem Maa, wo eu zu mir gschickt het, mit:

24 "Das säit Jehova: 'Ich bringe Unglück über dä Ort und sini Bewohner – alli Flüche us em Buech, wo mer em König vo Juda vorgläse het.

25 Min Zorn wird sich über dä Ort ergüsse und nüt chan en uslösche, will sie mich verlah händ, für anderi Götter Opfer in Rauch ufgah lah und mich mit allem was sie mached, kränke.

 26 Em Kenig vu Juda jedoch, der äich gschickt het, um Jehova z befroge, richtet us: "Das sagt Jehova, de Gott Israels: 'Was die Wort betrifft, wo du ghört hesch:

27 Wo dir z Ohre cho isch, was Gott in Bezug uf dä Ort und sini Bewohner akündet het, isch dis Herz empfänglich gsi, und du hesch dich vor Gott gdemüetigt. Du hesch dich vor mir gmüetetet, hesch dini Chleider zerrisse und bisch vor mir in Träne usbroche. Deshalb erhöri Dich, erklärt Jehova.

28 Deshalb wird ich dich mit dine Vorfahre vereine und mer wird dich in Friede i dis Grab lege. Du wirsch all das Unglück woni über de Ort und sini Bewohner bringe, nöd mit ihgseh. Die Antwort händs dänn am König überbracht.

29 Do losst de Kenig alli Älteschte vu Juda un Jerusalem zemeschaffe.

30 Aaschlüssend isch de König mit allne Manne vo Juda, de Iwohner Jerusalems, de Priester und de Levị – mit allne, Gross und Chli – zum Huus Jehovas duruf gange. Er lies ene s ganze Buech vom Bundes vor, wo mer im Huus Jehovas gfunde hät.

31 De König isch a sim Platz gstande und het en Bunda vor Jehova gschlosse. Er het welle Jehova folge und mit ganzem Herze und ganze Seel sini Gebot, Erinnerige und Vorschrifte beachte, indem er sich a d Wort vom Bund halte würd, wo i dem Buech ufgschribe gsi sind.

32 Üsserdem het er alli us Jerusalem un Bẹnjamin im Bund zuestimme lo. Un d Iwohner vu Jerusalem hän sich an d Bundes ghalte, vum Gottes vu ihrem Vorfahre.

33 Josịa het den alles Abscheulichi us em ganze Gebiet vo Israelite entfernt und het defür gsorgt das in Israel alli ihrem Gott Jehova dient hend. Solang er gläbt het, sind sie nöd devo abgange, Jehova, däm Gott ihrne Vorfahre z folge.

2.Chronika 35 vo 36

35:1 Josịa het in Jerusalem es Passaha für Jehova gfiiret. Am 14. Tag vom erste Monet isch s Passahopfer gschlachtet worde.

2 Er het de Priester ihri Ufgabe zue teilt und het sie zum Dienst im Huus Jehovas ermuetet.

3 Denn het er zu de Levịte gseit, de Lehrer ganz Israels, wo für Jehova heilig gsi sind: "Stellt die heilige Bundeslade in das Haus, das Sạlomo, de Sohn Davids, de König vo Israel baut het. Ihr bruuched sie nümm uf euri Schultere z'träge. Dient jetzt Jehova, airem Gott, und sim Volk Israel.

4 Mached eu parat nach eure Grossfamilie, entsprechend euri Gruppe, und haltet eu debi a das was König David vo Israel und sin Sohn Sạlomo ufgschriebe hend.

5 Stelled eu gordnet nach Grossfamilie am heilige Ort uf, je e Levịtegruppe für e Grossfamilie vo eune Brüedere usem Volk.

6 Schlachtet das Passahopfer, heiliget euch, und treffed Vorbereitige für eui Brüeder, damit alles so chan ablaufe wie Jehova es dur Moses agordnet het."

7 Josịa het fürs Volk gstüürt, für alli Awesende, Herde vo männliche Lämmer und junge Geissböck für d Passahopfer bi – insgesamt 30 000 Stück –, dezue 3000 Rinder. Si sind us em Bsitz vom König gsi.

8 Au sini füehrende Männer händ für s Volk gspändet, für d Prieschter und d Levịten. Hilkịja, Sachạrja und Jẹhiël, d'Führer im Huus vom wahre Gott, händ de Priester 2600 Stuck Chlivieh für d'Passahopfer und 300 Rinder gäh.

9 Konạnja und sini Brüeder Schemạja und Nẹthanel sowie Haschạbja, Jẹiël und Jọsabad, d Oberschte vo de Levịten, stüüret für d Levịten 5000 Stück Kleinvieh fürs Passahopfer und 500 Rinder bi.

10 Alles isch vorbereitet worde. D Prieschter sind a ihrne Plätz gstande und d Levị hend sich nach Gruppe ufgstellt gha, wie de König s agordnet het.

11 Sie hend d'Passahopfer gschlachtet, und d'Prieschter hend s'Bluet verprängt wo ihne übergeh worde isch während d'Levị hend d'Tier ghütet.

12 Als nächschts händs d Brandopfer vorgmacht, um sie am Volk zgäh, wo sich nach Grossfamilie gruppiert hät, sodass sie Jhova so händ chönne darbrocht wärde, wies im Buech vo Moses staht. Mit de Rinder hät mers genauso gmacht.

13 Sie hend s'Passahopfer wie üblich über em Füür zue gha und hend die heilige Gabe in Töpf, Chessle und Pfanne kocht. Nachher isches schnell a s'Volk verteilt worde.

14 Ahschlüssend hend d Levị hend s Passah au für sich und d Priester zuebereitet. D Prieschter, d Nachkomme Aarons, sind nämli bis zum Iibruch vo de Nacht gsi mit em Opfer vo de Brandopfer und de Fettstück beschäftigt. So hends de Levị es für sich bereitet und d Priester d Nachkomme Aarons zue gha.

15 D Sänger, d Söhn Ạsaaph, sind a ihrne Plätz gsi, wie's David, Ạsaaph, Hẹman und Jẹduthun, de Visioneseher vom König wo agordnet hend. D'Torwächter sind a de verschiedene Tore gstande. Si händ ihre Dienst nöd bruucht z'unterbreche, da ihri Brüedere wo Levịet händ, Vorbereitige für si troffe händ.

16 So isch a dem Tag alles für de Dienst Jehovas parat gmacht worde, damit s'Passah gfiiret und d'Brandopfer ufem Altar Jehovas hend chöne gopferet werde, wie de König Josịa es het befohle gha.

17 Die Israelite, wo awesend gsi sind, hend damals s Passah gfiiret und s siebetägige Fäscht vo de ungsüürete Brot.

18 Sit de Ziit vom Prophete Samuel isch in Israel kei so Passah abghalte worde. Kein andere König vo Israel hets so gfiirt gha wis de Josịa zäme mit de Priester, de Levịte, de Awesende us ganz Juda und Israel und de Iwohner vo Jerusalem gfiiret het.

19 Das Passah hät im 18. Regierigsjahr Josịas stattgfunde.

20 Spöter, nachdem Josịa de Templa instand gsetzt gha het, het sich de König Nẹchoz vo Ägypte uf de Wäg nach Kạrkemisch am Euphrat gmacht zum det Chrieg füehre. Josịa zoge ihm entgäge.

21 Da het Nẹcho ihm dur Bote gloh säge: "König vo Juda, was het das mit dir ztue? Ich han hüt nöd vor gege dich zkämpfe sondern gege es anders Huus, und Gott seit, dass ich mich söll biile. Ich rate dir i dim eigene Interesse: Stell dich nöd gege Gott, sunscht wird er dich vernichte. Er isch uf minere Siite."

22 Josịa het sich allerdings nöd abbringe loh. Er het sich verchleidet und gege Nẹcho in Kampf zoge. Er het nöd uf d Wort Nẹchos ghört, wo vo Gott cho sind. So isches i de Ebeni vo Megịddoc zu de Schlacht cho.

23 Als König de Josịa vo Bogeschütz troffe worde isch, het er zu sine Manne gseit: "Bringt mich vo hier weg, ich bin schwer verwundet."

24 Do hän sie nen us em Wäge gholt un hän nen in sinem zweite Kriegswage nohch Jerusalem gfahre. So isch er gstorbe un isch in dr Grabschtätte vu sinene Vorfahre begrabe worde. Ganz Juda und Jerusalem het um de Josịa trauet.

25 Jeremia het es Klagelied über de Josịa gstumme. No hüt besinge d Sänger und Sängerinne Josịa i ihrne Truurlieder. Es isch feschtgleit worde, sie z Israel z singe, und sie stönd in de Sammlig vo de Truurlieder.

26 Alles wiiteri über d Gschicht Josịas und was er us loyaler Liebi ta het zum halte was im Gsetz Jehovas staht,

27 sini Tate vom Afang bis zum End das alles staht im "Buech de Könige vo Israel und Juda".

2.Chronika 36 vo 36

36:1 Denn het s'Volk vom Land Josịas Sohn Jehoahạs als Nachfolger vo sim Vater in Jerusalem zum König.

2 Jehoahạs isch mit 23 Jahr König worde. Er het drü Mönet in Jerusalem regiert.

3 De König vo Ägypte het en jedoch in Jerusalem abgsetzt und het s Land zur Zahlig vo 100 Talent Silber und eme Talent Gold verpflichtet.

4 Usserdem het König Nẹchod vo Ägypte gmacht Ẹljakim, de Brüeder vo Jehoahạs, zum König vo Juda und Jerusalem und het sin Name in Jọjakim um gänderet. Sin Brüeder Jehoahạs jedoch hät er nach Ägypte brocht.

5 Jọjakim isch mit 25 Jahr König worde und het elf Jahr in Jerusalem regiert. Er het immer wieder ta, was i de Auge vo sim Gott Jehova schlecht gsi isch.

6 König Nebukadnẹzar vo Babylon het geg ihn aagrüert, zum en mit zwei Chupferchette gfesslet uf Babylon z bringe.

7 Nebukadnẹzar hät en Teil vo de Gägeständ us em Huus Jehovas mit i siin Palast uf Babylon gno.

8 Alles wiiteri über d Gschicht Jọjakims, sini abscheuliche Tate und was ihm suscht na azlaste gsi isch staht im "Buech der Könige vo Israel und Juda". Nach ihm isch sin Sohn Jọjachin uf de Thron cho.

9 Jọjachin isch mit 18 Jahr König worde und het drü Mönet und zäh Däg in Jerusalem regiert. Er het immer wieder gmacht, was in Jehovas Augen schlecht gsi isch.

10 Am Afang vom Jahr het de König Nebukadnẹzar ihn nach Babylon bringe und mit ihm wertvolli Gegeständ us em Huus Jehovas. Usserdem het er Zedekịa, Jọjachins Unkel gmacht, zum König vo Juda und Jerusalem.

11 Zedekịa isch mit 21 Jahr König worde und het elf Jahr in Jerusalem regiert.

12 Er het immer wieder ta, was i de Auge vo sim Gott Jehova schlecht gsi isch. Er het sich nöd vorem Prophet Jeremia demüetig wo im Uftrag Jehovas gseit het.

13 Usserdem het er sich gege König Nebukadnẹzar ufglehnt, wo ihn bi Gott en Eid het schwöre loh. Er bliebt schtur und hartherzig und isch nöd parat gsi, sich Jehova, däm Gott Israels zuezwände.

14 Au alli oberschte Prieschter und s Volk sind üsserscht untreu gsi. Sie hän so abscheulich ghandlet wie die andere Völker und hän s Huus Jehovas verunreinigt, wo er in Jerusalem gheiligt het.

15 Jehova, der Gott ihrne Vorfahre het, het sie durch sini Bote immer glo un immer wieda warne, denn s het nem um si Volk un sin Tempel leid.

16 Doch sie hän d Bote vum wahre Gott ständig verspottet. Sie hend sini Wort verachtet und hend sich über sini Prophete lustig gmacht bis Jehova uf sis Volk zornig worde isch und es kei Hoffnig uf Heilig gäh het.

17 Da het er de König de Chaldạ̈er gäge si aalegge. De König het ihri junge Männer im Heiligtum mit em Schwert umbrocht. Er het kei Mitleid mit junge Männer und Jungfraue na mit Alte und Schwache gha. Gott het alles i sini Hand gä.

18 Alli Gägeständ usem Wahre Gottes, ob gross oder chlii, d Schätz vom Huus Jehovas sowie d Schätz vom König und sinere füehrende Männer – alles het er nach Babylon brocht.

19 Er hät s'Huus vom wahre Gott nieder brennt, riss d'Mauer Jerusalems i, hät d'Verteidigungs gsteckttürm in Brand und alles zerstört, was wertvoll gsi isch.

20 Wer nöd em Schwert zum Opfer gfloge isch, isch nach Babylon verschleppt worde und het ihm müesse und sin Söhn diene, bis s Königrich Persie agfange het.

21 So sött sich erfülle was Jehova dur Jeremia akündet het, bis das Land sini Sabbat abzahlt het. Solangs öde und verlasse gsi isch hets Sabbat ghebet bis 70 Jahr voll gsi sind.

22 Im erste Jahr vom König Cyruso vo Persie sött sich erfülle, was Jehova dur Jeremia akündet het. Drum het Jehova König Cyrus vo Persien bewogt, dur sis ganzes Riich en Uufruef ergah z'loh, won er au schriftlich festghalte het. Er het lutet:

23 "Das seit de Kenig Cyrus vo Persien: 'Jehova, de Gott vom Himmel, het mer alli Kenigrichi vo de Erde geh und mich beuftragt in Jerusalem, wo in Juda liet, es Huus für ihn z baue. Wer vu äich zue sinem Volk ghärt, däm will Jehova, si Gott, zue d Site schtoh. Er soll ufzieh.