üsi-bible-uf-züridütsch

2.Chönigi 23 vo 25

23:1 Da het de König alli Ältiste vo Juda und Jerusalem zemmegfasst.

2 Aaschlüssend isch de Kenig mit allne Manne vo Juda, de Iwohner Jerusalems, de Priester und de Prophete – mit allne vo de Chli bis zu de Grosse – zum Huus Jehovas duruf gange. Er lies ene s ganze Buech vom Bundes vor, wo mer im Huus Jehovas gfunde hät.

3 De König isch bi de Süüle gstande und het en Bunda vor Jehova gschlosse. Er het welle Jehova folge und mit ganzem Herze und ganze Seel sini Gebot, Erinnerige und Bestimmige beachte, indem er sich a d Wort vom Bund halte würd, wo i dem Buech ufgschribe gsi sind. S ganze Volk het em Bund zuegstumme.

4 Denn befahl de König em Hohe Priester Hilkịja, de untergordneti Priester und de Türwächter, alles usem Tempel Jehovas z bringe, was für Baal, für de heilig Pfahl und für de ganz Heer vom Himmel gmacht worde isch. Er häts usserhalb vo Jerusalem uf de Kịdronterrasse verbrennt und hät die Äsche nach Bẹthel brocht.

5 Au entliesst er de Götzepriester, de vu de Kenige vu Juda dzue igsetzt wore ware, uf de Höchi in de Schtädt Judas un in de Umgebig vu Jerusalem Opferruch ufzstiege z losse. Er het üsserdem alli abgsetzt, wo für Baal, für d Sunne, de Mond, d Stärnbilder vom Tierkreis und s ganze Heer vom Himmel Opferrauch ufstiege hän.

6 De heilig Pfahl wo im Huus Jehovas gstande isch, hät er us Jerusalem usebracht, hät en im Kịdrontal verbrennt, hät en z'Staub verbrönnt und hät de Staub uf d'Gräber vo de eifache Lüüt gstreu.

7 Er riss au d Hüüser vo de männliche Tempelprostituiert händ im Huus Jehovas nieder, wo d Fraue Schreine us Stoff für de heilig Pfahl webted.

8 Dänn hät er alli Prieschter us de Städt vo Juda gholt und hät vo Gẹbao bis Beërschẹba d Höchi unbruuchbar wo d Prieschter Opferrauch gha händ lo ufstige. Usserdäm risser d Höchi am Iigang vom Tor vom Stadtoberschte Jọsua nieder, wo uf de linke Siite xi sind, wänn mer zum Stadtor inechoo isch.

9 D Prieschter vo de Höhe händ kein Dienst am Altar Jehovas in Jerusalem gmacht, aber sie händ mit ihrne Brüdere ungsäuerte Brot dörfe ässe.

10 Er het d Opferstätte Tọphet gmacht, wo im Tal vo de Söhn Hịnomsas gloge isch, für die Aabetig unbruuchbar, damit dert niemert meh sin Sohn oder sini Tochter als Opfer für Mọlich het chönne verbrenne.

11 Usserdem verbotte er, dass d Ross, wo d Juda König vo de Sunne gweiht händ, dur de Ruum vom Hofbeamte Nẹthan-Mẹlich wo sich i de Säulehalle befunde hät, is Huus Jehovas cho sind. Ferner het er d Sunnewage verbrönnt.

12 De König riss au d Altäre nieder, wo d König vo Juda uf em Dach vom obere Ruum vo Ạ has ufgstellt gha händ, sowie die Altär, wo Manạsse i de beide Vorhöf vom Huus Jehovas errichtet hät. Er het sie vertrümmeret und het de Schutt im Kịdrontal verstreut.

13 D'Höhe vor Jerusalem südlich vom Berg vom Verderbe het er für d'Aabetig unbruuchbar gmacht. König Sạlomo vo Israel het sie für Aschtọret gha, die widerliche Göttin vo de Sidọnier, für Kạmos, de widerliche Gott vo Mọab, und für Mịlkom, de abscheulich Gott vo de Ammonịter, baut.

14 Er het die heilige Süüle in Stück gschlage und het die heilige Pfähle um ghaute. D Plätz wo si gstande hei übersetzt er mit Mönscheknoche.

15 Au riss er de Altar in Bẹthel nieder und d'Höchi, wo Jerọbeam, de Sohn Nẹbats, errichtet het und dur Israel zu de Sünd verleitet worde isch. Nachdem de Josịa de Altar und d'Höchi niedergrisse gha het, het er d'Höchi in Brand gsetzt, het alles zu Staub gschosse und het de heilig Pfahl verbrennt.

16 Wo sich de Josịa umegluegt het und d Gräber am Berg het gseh, het er d Chnoche us de Gräber usehole und ufem Altar verbrönne. So isch de Altar für d Aabetig unbruuchbar gmacht worde. Es isch genau so cho, wie de Maa vom wahre Gott s im Uftrag Jehovas aakündet het.

17 Dänn hät de Josịa gfrögt: "Was isch das für en Grabstei wo ich do gsehne?" D Manne vo de Stadt antwortet: "Es isch s Grab vom wahre Gott us Juda, wo das vorusgseit het, was du mitem Altar vo Bẹthel gmacht hesch."

18 "Lasst en ruhe", het er gseit. "Niemert söll sini Chnoche alüte". Do hends sie nöd aagrüert und au nöd d Knoche vom Prophete, wo us Samạria cho isch.

19 Josịa het au alli Heiligtümer uf de Höchi bsuecht, wo vo de Könige Israels i de Städt Samạrias baut worde sind zum Gott kränke. Er isch genau det vorgange wie in Bẹthel.

20 Er hät alli Priester vo de Höhe opferet, wo det gsi sind, uf de Altäre und verbrennti Menscheknoche druf. Danach hät er nach Jerusalem zruggkehrt.

21 De König befahl jetzt em ganze Volk: "Fiirt ein Passah für Jehova, eure Gott, wie es in dem Buech vom Bundes staht."

22 Siit de Ziit vo de Richter, wo in Israel Rächt gredt händ, und während de ganz Ziit de König vo Israel und de Juda isch so es Passah nümm gfiiret worde.

23 Im 18. Jahr vom König Josịa het jedoch sones Passah für Jehova in Jerusalem stattgfunde.

24 Josịa hät s'Land Juda und Jerusalem au vo Geistermedie, Wahrsager, Tẹraphim-Statue, widerliche Götze und allne andere widerliche Sache reinigt, will er sich a das halte het welle was i dem Gsetzbuech gstande isch, wo de Prieschter Hilkịja im Huus Jehovas gfunde het.

25 Er wandlet sich wie kein andere König vor ihm mit ganzem Herze, ganzer Seel und ganze Chraft wieder Jehova zup und het alles gmacht wo im Gsetz vo Moses gstande isch. Au nachher hets kene geh wie ihn.

26 Trotzdem het Jehova nöd vo sim glüehende Zorn abglah, wo gege Juda ufgflammt gsi isch, will merạsse so viel ta het, was en kränkt het.

27 Jehova sait: "Ich wird mir Juda us de Auge schaffe, so wie ich's mit Israel doh ha. Ich will Jerusalem, de Stadt, de i usgwählt ha, vuwerfe und au s Huus, vu dem i gsait ha: 'Dert soll min Name bliebe.

28 Alles wiiteri über d Gschicht Josịas, alli sini Tate, staht i de Chronik vo de König vo Juda.

29 In sinere Regierigsziit isch de Pharao Nẹcho, de König vo Ägypte, zum Euphrat zum de König vo Assyrie z treffe. König Josịa het sich Nẹcho entgägegstellt. Als Nẹcho uf ihn troffe het, het er en bi Megịddo tötet.

30 De Toti isch vo sine Diener imene Wage vo Megịddo nach Jerusalem brocht worde und i sim Grab biigsetzt worde. Dänn hät s'Volk vom Land Josịas Sohn Jehoahạs zum König ghockt und hät en zum Nachfolger vo sim Vater gmacht.

31 jehoahạs isch mit 23 Johr König worde . Er het drü Mönet in Jerusalem regiert . Si Mueter het Hạmutal gheisse und isch d Tochter vo Jeremia us Lịbna gsi .

32 Er het agfange ztue was in Jehovas Auge schlecht gsi isch, genauso wie sini Vorfahre.

33 Pharao Nẹchoz het en in Rịblaa im Land Hạmath gfange, damit er nöd in Jerusalem het chönne regiere, und het s Land zur Zahlig vo 100 Talent Silber und eme Talent Gold verpflichtet.

34 Pharao Nẹcho het usserdem gmacht Ẹljakim, de Sohn Josịas, anstatt Josịa zum König und het sin Name in Jọjakim um gänderet. Jehoahạs jedoch het er nach Ägypte brocht, wo er schlussendlich gstorbe isch.

35 Um em Pharao das gforderete Silber und Gold chönne z gäh, het de Jọjakim s Volk vom Land müesse bestüre. Er het vo jedem e feschtgsetzti Mengi a Silber und Gold verlangt, won er denn Pharao Nẹcho gäh het.

36 Jọjakim isch mit 25 Jahr König worde und het elf Jahr in Jerusalem regiert. Sy Mueter het Sebidạ gheisse und isch d Tochter vo Pedạja us Rụma gsi.

37 Er het immer wieder ta, was in Jehovas Auge schlecht gsi isch, genauso wie sini Vorfahre.

2.Königi 22 vo 25

2: 1 Josịa isch mit acht Johr König worde und het 31 Johr in Jerusalem regiert. Sini Muetter het Jedịda gheisse und isch d Tochter vo Adạja us Bọzkath gsi.

2 Er het ta, was in Jehovas Auge richtig gsi isch und isch uf de gliche Wäg wie sin Vorfahr David gange. Er sich weder nach rechts no nach links ab.

3 In sim 18. Jahr het de König Josịa de Sekretär Schạphan gschickt, de Sohn vo Azạlja, em Sohn Meschụllams, zum Huus Jehovas. Er het gseit:

4 "Gang zum Hohen Priester Hilkịjaf duruf. Er söll das ganze Geld zämeträge, wo is Huus Jehovas brocht wird, s Geld wo d Türwächter vom Volk iigsammlet händ.

5 Es söll dene gä werde wo iigsetzt worde sind, d Arbeite am Huus Jehovas z beufsichtige. Sie chönd denn d'Arbeiter zahle, wo am Huus Jehovas d'Schäde usbessere:

6 d Handwerker, d Baulüüt und d Maurer. Und si sölled demit Holz und behaupti Schtei für d Reparature chaufe.

7 Mer sött vo ihne aber nöd verlange, dass sie über s erhaltene Geld Recheschaft ableged, denn sie sind vertrauenswürdig."

8 Spöter het de Hohe Priester Hilkịja zu Schạphan, em Sekretär: "Ich habe im Haus Jehovas das Buch mit dem Gesetz gefunden." Hilkịja het s Buech Schạphan gäh wo den agfange het z läse.

9 Danach isch de Sekretär Schạphan zum König gange und het zue ihm gseit: "Dini Diener hend das Geld usem Huus igsammlet und es dene usghändigt, wo d'Arbeite am Huus Jehovas beufsichtige."

10 Wiiter het de Sekretär Schạphan zum König gseit: "Der Priester Hilkịja het mer es Buech geh" und er het agfange es em König vorzläse.

11 Sobald de König d Wort usem Gsetzbuech ghört het, zerrisse er sini Chleider.

12 Dänn hät er Hilkịja, em Prieschter, Ạhikam, em Sohn Schạphans, Ạchbor, em Sohn Michạjas, Schạphan, em Sekretär, und Asạja, em Diener vom König, de Uuftrag:

13 "Goht, befragt Jehova für mich, fürs Volk und für ganz Juda. Es gaht um de Inhalt vom Buech wo gfunde worde isch. Jehovas Zorn wo geg eus ufgflammt isch gross will eusi Vorfahre nöd befolgt hend was i dem Buech stoht. Sie hend sich nöd a das ghalte wo drin für eus ufgschriebe isch"

14 Da isch de Priester Hilkịja mit Ạhikam, Ạchbor, Schạphan und Asạja zu de Prophetin Hụlda zum mit ihre rede. Sie isch d Frau vom Schạllum gsi, em Sohn vo Tịkwa, em Sohn vo Hạrhas, wo für d Chleider zueständig gsi isch, und hät im zweite Stadtteil vo Jerusalem gwohnt.

15 Sie sait zue nene: "Das sait Johova, der Gott Israels: 'Teilt däm Maa, der äich zue ma gschickt het, mit:

16 "Das seit Jehova: 'Ich bringe Unglück über dä Ort und sini Bewohner – alles wo i dem Buech staht, wo de König vo Juda gläse het.

17 Min Zorn wird gege de Ort uflamme und nüt chan en uslösche will sie mich verlah hend für anderi Götter Opfer in Rauch lah ufgah und mich mit allem wo sie mached kränke.

18 Dem Kenig vu Juda jedoch, der äich gschickt het, um Jehova z befroge, richtet us: "Das sagt Jehova, de Gott Israels: 'Was die Wort betrifft, wo du ghört hesch:

19 Als Dir z Ohre cho isch, was ich dem Ort und sini Bewohner aakündet han – dass en Fluech sie träffed und mer über sie entsetzt wird –, da isch dis Herz empfänglich gsi. Du hesch dich vor Jehova gmüetetet, hesch dini Chleider zerrisse und bisch vor mir in Träne usbroche. Deshalb erhöri Dich, erklärt Jehova.

20 Deshalb wird ich dich mit dine Vorfahre vereine und mer wird dich in Friede i dis Grab lege. Du wirsch all das Unglück woni über de Ort bringe, nöd mit gseh. Die Antwort händs dänn am König überbracht.

2.Königi 21 vo 25

21:1 Manạsse isch mit zwölf Jahr König worde und het 55 Jahr in Jerusalem regiert. Sy Mueter het Hẹphzbah gheisse.

2 Er het gmacht, was in Jehovas Auge schlecht gsi isch, denn er het die abscheuliche Praktike vo de Völker übernoh, wo Jehova vorem Volk Israel vertriebe het.

3 Er het die Höhe wieder ufbaut, wo sin Vater Hiskịa zerstört het, het Altär für Baal errichtet und en heilige Pfahl gmacht - wie Ạhab, de König vo Israel. Au het er sich vor em ganze Heer vom Himmel verbüüted und em dient.

4 Usserdäm het är Altäre im Huus Jehovas bout, über das Jehova gseit het: "Jerusalem wird mit mim Name verbunde sii."

5 Er hät in zwei Vorhöfä vom Huus Jehovas Altäre für de ganz Heer vom Himmel errichtet.

6 Er het sin eigene Sohn als Opfer verbrennt. Er het Magie triibe, nach Vorzeiche gsuecht und het Geistermedie und Wahrsager aagstellt. In grossem Usmass het da gmacht, was in Jehovas Schlächt war, un kränkt nen drmit.

7 Er het s Götzebild gstellt, de heilige Pfahl, won er gmacht het, is Huus, über s Jehova zu David und de Sohn Sạlomo gseit het: "Dis Huus und Jerusalem, wo ich us allne Stämm Israels usgwählt han, wird uf Duur mit mim Name verbunde sii.

8 Und ich wird nöd zueloh das die Israelite das Land wo ich ihre Vorfahre gäh han jemals wieder müend verloh - vorusgsetzt, sie halted sich genau a alli mini Gebot, a alles wo das Gsetz vo mim Dieners Moses ihne vorschriebt.“

9 Sie hend jedoch nöd welle lose und Manạsse het sie ständig dezue verleitet, schlimmers ztue als die Völker wo Jehova vernichtet gha hend als die Israelite das Land ihgnoh hend.

10 Durch sini Diener, de Prophete, het Jehova wiederholt welle sage:

11 "Manạsse, de Juda König, het so viel Abscheuliches ta. Er het schlächter ghandlet als alli Amorịter vor ihm und Juda mit sine widerliche Götz zur Sünde verleitet.

12 Drum sait Johova, dr Gott Israels: 'Ich bring ä so grosses Unglück iba Jerusalem un Judas, dass es jedem, de dervo ghärt het, in beide Ohre dröhne wird.

13 Und ich wird an Jerusalem dä glich Messschnur anlegeny wie a Samạriaz und s mitem gliche Mass messe wie s Huus Ạhabs. Ich wird Jerusalem uswüsche wie e Schüssel, wo me suber macht und umdräit.

14 Ich wird die Übrigbliebene vo mim Erbe verlah und sie id Hand vo ihrer Gegner geh. Sie werdet zum Raubguet und zur Büüti all ihrer Gegna werden,

15 den sie gmacht hend was i mine Auge schlecht isch und mich sit dem Tag, wo ihri Vorfahre us Ägypte cho sind, ständig kränkt.

16 Manạsse sind nicht nur sündiget, indem er Juda dezue bracht het, was in Jehovas Augen schlecht gsi isch. Er het au so vill unschuldigs Bluet vergässe, dass Jerusalem vomene End bis zum andere voll devo gsi isch.

17 Alles wiiteri über d Gschicht Manạesses, all sini Tate und d Sünde, won er begange isch, staht i de Chronik vo de Juda.

18 Schliesslich gstorbe Manạsse und isch im Garte vo sim Huus, im Garte vo Ụsa, begrabe worde. Nach ihm isch si Sohn cho mon uf de Thron.

19 Ạmon isch mit 22 Johr König worde und zwei Johr in Jerusalem regiert worde. Sini Mueter het Meschụllemeth gheisse. Sie isch d Tochter vom Hạruz us Jọtba gsi.

20 Wie sein Vater Manạsse het er immer wieder ta, was in Jehovas Augen schlecht war.

21 Er isch uf de gliich Wäg gange wie sin Vater. Er dient de widerliche Götzli, wo au sin Vater dient het, und het sich vor ihne verbüted.

22 Er het jehova verletzt, de Gott sinere Vorfahre, und isch nöd uf em Wäg Jehovas gange.

23 Schliesslich verschworä sich d Diener vo König Ạmon gägä ihn und händ en i sim Huus umbrocht.

24 S'Volk vom Land hät jedoch alli tötet, wo sich gäg König Ạmon verschworä händ, und hät sin Sohn Josịa zum König gmacht.

25 Alles wiiteri über d Gschicht Ạmons, sini Tate, staht i de Chronik vo de Juda.

26 Mer het en i sim Grab in Ụsas Garte und sin Sohn Josịa isch nach ihm uf de Thron cho.