üsi-bible-uf-züridütsch

Richter 7 vo 21

7:1 Dänn hät sich Jerubbaal gmacht, das heisst Gịdeon, mit allne sine Manne früeh uf und hät s Lager a de Quelle Hạrod uufgschlage. S'Lager vom Mịdian het sich nördlich vo ihm i de Talebeni am Hügel Mọre befunde.

2 Da hät Jehova zu Gịdeon gseit: "Du häsch z viel Männer. Ich wird de Mịdian nöd id Hand gäh, suscht prahlt Israel villicht vor mir und seit: 'Wir haben uns aus eigener Kraft grettet.'

3 Lönd etzt bitte under dine Lüüt usrüefe: 'Wer Angst het und zittered, söll hei gah.'''' So het Gịdeon sie uf d'Prob gstellt. 22'000 Manne händ hei gwehrt und 10'000 sind übrig bliebe.

4 Jehova hät jedoch zu Gịdeon gseit: "Es sind immer no z'viel. Loss die Männer zum Wasser abe gah. Ich wirde dert e Uswahl für dich träffe. Wenn ich zu dir säge: 'Dä gaht mit', dänn nimm en mit. Aber wenn ich säge: 'Dä gaht nöd mit', dänn söll er nöd mit gah."

5 Also het Gịdeon d'Männer zum Wasser durab gführt. Dänn hät Jehova zu ihm gseit: "Trenned all wo s'Wasser mit de Zunge uflecked wie en Hund vo dene wo sich zum Trinke anekned."

6 Die Zahl vo de Männer, wo s Wasser mit de Hand zum Muul gfüehrt händ, zum s uflecke, beloffe sich uf 300. Alli andere knüted sich zum Trinke ane.

7 Jehova hät zu Gịdeon gseit: "Durch die 300 Männer wo us de Hand trunke händ wird ich eu rette, und ich wird de Mịdian i dini Hand geh. Alli andere sölled hei gah."

8 Nachdem die 300 de Proviant und die Hörner vo de andere a sich gno hend, het Gịdeon alli andere Männer vo Israel hei gschickt. S Lager vom Mịdian hät sich underhalb vo ihm i de Talbeni befunde.

9 In de Nacht hät Jehova zu ihm gseit: "Mach dich auf, griif das Lager an! Ich gibs in dini Hand. 10 Aber wennd dich nöd trausch aazgriife, gang mit dim Diener Pụra zum Lager abe.

11 Hör zu was sie verzelled, dänn wirsch de Muet ha, s Lager aazgriife." Druf isch er mit sim Diener Pụra bis zum Rand vom Heerlager gange.

12 Mịdian, Ạmalche und d Lüüt usem Oste hend d Talebeni wie en Heuschreckeschwarm bedeckt. Ihri Kamel sind so zahlriich gsi wie d Sandkörner am Meeresufer.

13 Wo Gịdeon acho isch, het en Maa grad sim Kamerade en Traum verzellt. Er het gseit: "Ich han träumt, dass es runds Gerschtebrot is Lager vom Mịdian grollt cho isch. Es het ufes Zelt zoge und hets mit somene Wucht troffe, dass das Zelt iistürzt het. Ja es isch uf de Chopf gstellt worde und isch i sich zäme gheit."

14 Da het siis Kamerad gmeint: "Das kann nur das Schwert von Gịdeon sein, dem Sohn von Jọas, einem Maa aus Israel. Gott het de Mịdian und de ganzi Lager i sini Hand geh."

15 Als Gịdeon de Traum und d Dütig ghört het, het er sich verbüte und bätet Gott ah. Nachher isch er is Lager vo Israel zruggange und het gseit: "Mached eu uuf! Jehova het das Lager vom Mịdian in eui Hand gäh."

16 Denn het er die 300 Maa i drü Truppe teilt und het jedem es Horn und en grosse, leere Chrieg mit ere Fackle drin.

17 Er het zu ihne gseit: "Bhaltet mich im Aug und macht mir alles genau na. Weni am Rand vom Lager bi, tuet genau gliich wie ich.

18 Sobald ich und alli bi mir is Horn blase, blast au ihr rings ums Lager id Hörner und rüefed: 'Für Jehova und für Gịdeon!'''

19 Gịdeon und die 100 Maa bi ihm sind z Aafang vo de mittlere Nachtwach cho – me het grad d Wache ufgstellt – a de Rand vom Lager. Sie sind id Hörner bliebe und hend die grosse Wasserchrüg verschlosse wo sie i de Hand gha hend.

20 Alli drü Trupps bliibed id Hörner und zerschlüüsed d Chrüüg. Sie hend die Fackle i de linke Hand ghebt, bliibed i de Hörner i ihrere rechte Hand und griffe: "Das Schwert Jehovas und Gịdeons!"

21 Die ganz Ziit isch jede a sim Platz um s'Lager ume bliebe und s'gsamte Heer ergriff schreiend d' Flucht.

22 Die 300 sind wiiter is Horn bliebe und Jehova het bewirkt, dass d Männer überall im Lager mit em Schwert ufenand gloffe sind. S'Heer floh bis nach Bet-Schịtt und wiiter nach Zerẹra, bis zum Randgebiet vo Ạbel-Mehọlas bi Tạbath.

23 Us Nạphtali, Ạscher und ganz Manạsse sind Israelite zämegrüeft worde und sie händ d Midianịter verfolgt.

24 Gịdeon het überall is Bergland vo Ẹphraim Bote mit em Uufruef gschickt: "Goht abe, griift Mịdian an und bsetzet de Zuegang zum Wasser bis Beth-Bạra und de Jordan!" Da sind alli Manne vo Ẹphraim zemegrüeft worde, und sie hend s'Wasser bis Bet-Bạra und de Jordan bsetzt.

25 Au hends die beide Midianịterfürste gnoh Ọreb und Seẹb gfange. Ọreb hends am Felse tötet Ọreb,u und Seẹb hends bi de Weinkelter Seẹbs tötet. Sie händ de Mịdian wiiterv verfolgt und händ de Chöpf vo Ọreb und Seẹb zu Gịdeon id Gägend vom Jordan bracht.

Richter 6 vo 21

6:1 Und wieder händ d Israelite gmacht, was in Jehovas Auge schlecht gsi isch, sodass Jehova sie siebä Jahr lang id Hand Mịdians gäh hät.

2 Die Midianịter unterdrückt Israel. Wegen Mịdian hend d Israelite in den Bergen, in den Höhle und an schwer zuegänglichen Orten Versteck für sich angeleit.

3 Wenn die Israelite Samen ausätten, griffe Mịdian, Ạmalaleke und d'Lüt usem Oste sie a.

4 Sie hend ihres Lager ufgschlage zum gege Israel kämpfe, und hend d Ernte bis uf Gạsa vernichtet. Si hän nüüt Ässbars übrig gloffe, au kei Schoof, kei Stier und kei Esel.

5 Denn sie sind mit ihrem Veh und ihrne Zelte cho und sind so zahlrich gsi wie Heuschrecke. Es isch e unzählbari Mengi a Mensche und Kamelene gsi. Si dranget immer wieder is Land ii, zum s verwüschte.

6 So gerieten die Israelite wegen Mịdian in bittere Armut und sie reufen Jehova um Hilf an.

7 Als d Israelite wäge Mịdian zu Jehova um Hilf rüfe,

8 het Jehova en Prophet zu ihne gschickt mit de Botschaft: "Das sagt Jehova, de Gott Israels: 'Ich habe euch aus der Sklavereien in Ägypten ausgeführt.

9 Ich han eu us de Hand vo de Ägypter und all eure Unterdrücker befreit. Ich han sie vor eu vertriebe und eu ihres Land geh.

10 Und ich han zu eu gseit "Ich bin Jehova, eure Gott. Ihr sötted d Götter vo de Amorịter, i dere Land ihr wohned, nöd verehrena." Aber ihr hend nöd uf mich ghört.'"

11 Spöter isch Jehovas Engel cho und het sich under de grossi Baum vom Abiësrịtersr Jọas in Ọphra gstellt. Din Sohn Gịdeons isch grad debi gsi, i de Weinkelter Weize z'dräcke, will er ihn vor de Midianịtern het welle verstecke.

12 Da erschien ihm Jehovas Engel und gseit: "Jehova isch a dinere Siite, du starche Krieger."

13 Druf erwiderte Gịdeon: "Tschuldig, min Herr, aber wenn Jehova a eusere Siite isch, warum isch eus das alles passiert? Wo sind all die Wundertate, vo dene eusi Vätere eus verzellt hend,v wo sie gseit hend: "Jehova het eus us Ägypte usegfüehrt"? Jetzt het d Jehova eus im Stich gloh und eus i d Hand Mịdians gä."

14 Jehova het sich ihm zuegwandt und gseit: "Gang mit de Kraft wo du hesch und du wirsch Israel us de Hand Mịdians befreie,y denn ich schick dich."

15 Gịdeon antwortet: "Tschuldige, Jehova. Wie chan ich Israel rette? Mini Familie isch doch die unbedütendste in Manạsse und ich bin der Unwichtigst im Huus vo mim Vater."

16 Aber Jehova het zu ihm gseit: "Will ich a dinere Siite bin,z wirsch du Mịdian schloh als wärs en einzige Maa."

17 Druf erwiderte Gịdeon: "Wenn ich in deiner Gunst stah, gib mer doch es Zeiche, dass würkli du mit mir redsch.

18 Gang bitte nöd vo do wäg bis ich mit minere Gabe wieder chume und sie dir vorsetze." Do hetter gseit: "Ich bliib do, bis zrugg chunsch."

19 Gịdeon isch ine gangä, het ä jungi Geiss zuäbereitet und ungsäuerts Brot useme Ẹpha Mehl gmacht. Er het s'Fleisch inen Chorb gleit und d'Brüeh inen Chochtopf gossä. Dänn hät er's zu ihm use bracht und hät's ihm under em grose Baum aagrüert.

20 De Engel vum wahre Gott het etze zue nem gsait: "Nimm s Fleisch und s ungsäuerte Brot, leg s dert uf de grosse Felse und güss d Brüeh us." Das het er gmacht.

21 Dänn hät Jehovas Engel de Stab i sinere Hand uus gstreckt und mit de Spitze s'Fleisch und s'unggsäuerte Brot berüert. Do het Füür us em Felse gschlage und Fleisch und Brot sind in Flamme ufegange. Druf isch jehovas Engel vor sine Auge verschwunde.

22 Nun het Gịdeon erkennt, dass es Jehovas Engel gsi isch. Er het usgruefe: "Ach, Souveräner Herr Jehova! Ich ha de Engel Jehovas vo Agsicht zu Agsicht gseh!"

23 Jehova aber het zue ihm gseit: "Fried seg mit dir! Ha kei Angst, du wirsch nöd sterbe."

24 Da het Gịdeon dött en Altar für Jehova baut. Er heisst bis hüt Jehọva-Schalọm und staht no in Ọphra, de Stadt vo de Abiësrịter.

25 In de Nacht hät Jehova zu Gịdeon gseit: "Nimm de junge Stier vo dim Vater, de zweiti jung Stier, wo sibni Jahr alt isch. Reiss de Altar Baals, wo dim Vater ghört, nieder und hau de heilig Pfahl denebed um.

26 Bau dänn für din Gott Jehova obe uf de Festig mit anenand grieht Stei en Altar. Nimm de Stier und opfer en als Brandopfer uf de Holzstück vom heilige Pfahl wo du umghaue hesch."

27 Also het Gịdeon zehn Männer vo sine Diener gno und het genau das gmacht wo de Jehova ihm gseit het. Doch will er sich wege de Huusgmeinschaft vo sim Vater und wäge de Manne vo de Stadt Tagsüber nöd trout het, het ers i de Nacht gmacht.

28 Wo d Manne vo de Stadt früeh am nächste Morge ufgstande sind, händs gseh, dass de Altar Baals zerstört und de heiligi Pfahl denäbed umghaue isch. Uf em nöi errichtete Altar isch de zweiti jung Stier gopferet worde.

29 "Wer het das gmacht?", het eine de andere gfragt. Nachdem sie nachegforscht gha händ, händ sie gseit: "Das isch Gịdeon gsi, dä Sohn vo Jọas."

30 Da hend d Männer vo de Stadt Jọas gforderet: "Bring din Sohn use. Er mues stärbe, will er de Baalsaltar zerstört und de heilig Pfahl nebed umghaue het."

31 Jọasi het allne gantwortet wo ihm entgägnet: "Müesst ihr Baal verteidige? Müesst ihr en rette? Wer ihn verteidigt, söll hüt morge no sterbe. Wenn er en Gott isch, söll er sich doch selber verteidige, schliesslich het öpper sin Altar niedergrisse!"

32 am Tag het er Gịdeon de Name Jerubbaal gäh und gseit: "Söll Baal sich doch selber verteidige, wenn öpper sin Altar zerstört het."

33 Mịdian, Ạmalkm und d Lüüt usem Oste hend sich zemme ta, henüber is Tal Jẹsreël zoge und hend det ihres Lager uufgschlage.

34 Da kama Jehovas Geist über Gịdeon. Er blies s Horn, wo sich d Abbiësrịter gschlosse hinder ihn hend.

35 Er het Bote gschickt durch ganz Manạsse und au det het mer sich hinder ihm gstellt. Usserdem het er Bote dur Ạscher, Sẹbulon und Nạphtali gschickt. Sie sind cho und händ sich ihm aaschlossä.

36 Gịdeon het denn zum wahre Gott gseit: "Wenn du Israel durch mich rette wirsch wie du es versproche hesch,

37 gib mer es Zeiche. Ich leg es Wollvlies uf em Dreschplatz us. Wenn nur uf em Vlies Tau isch aber de Bode ringsum troche blibt de weiss ich das du Israel wie versproche wirsch durch mich rette."

38 Und so isch es au cho. Wo er früeh am nächste Tag ufgstande isch und s Vlies uswrangt het, isch so viel Tau usecho, dass e grossi Schale voll worde isch.

39 Gịdeon het jedoch zum wahre Gott gseit: "Sig nöd zornig uf mich, aber ich hetti no e Bitte. Loh mi no es Prob mit em Vlies mache, nur namal. Bitte lah nur s Vlies troche bliibe und überall uf em Bode söll Tau sii."

40 Genau das het Gott i de Nacht gscheh: S Vlies allei bliibe troche und überall uf em Bode isch Tau gsi.

Richter 5 vo 21

5:1 An jedem Tag sind Debọra und Bạrak gsunge, de Sohn Abinọams, das Lied:

 2 "Dass man in Israel das Haar offe treit, dass sich das Volk freiwillig zur Verfüegig stellt, dafür preist Jehova!

 3 Höret zue, ihr Kenige! Schänked mer Ghör, ihr Herrscher! Für Jehova wird i singe, Lieder für Jehova, d Gott Israels.

 4 Jehova, als du vo Sẹir ufbrachsch, als du uszogsch usem Gebiet vo Ẹdom, da het d Erde und Fluete gschtürzt vom Himmel, us de Wulche het s Wasser gstremt.

 5 Berge schmolze vor Jehova, ja de Sịnai vor Jehova, dem Gott Israels.

 6 In de Täg Schạmgars, vom Sohn vo Ạnat, ide Täg Jạels sind d Strosse verlah, Reisendi blibe uf Näbewäge.

 7 Dorfbewohner hets in Israel nüme geh bis ich, Debọra ufstand bis ich ufgstande bin als Muetter in Israel.

 8 Sie händ sich neui Götter suecht; dänn hets Chrieg i de Tore gäh. Weder Schild na Lanze isch z'gseh gsi under 40'000 in Israel.

 9 Mis Herz isch bi de Befehlshaber Israels wo freiwillig uszoge mit em Volk. Preist Jehova!

10 Ihr Ritter uf hellbrune Esle, ihr, de ihr uf ede Teppich hocke, un ihr, de ihr uf de Stross gehn, bedenke:

11 A de Wasserstelle sind die Stimme vo de Wasserschöpfer z'ghöre gsi, dört händs vo Jehovas grächte Tate verzellt, vo de grächte Tate vo sire Dorfbewohner in Israel. Dänn isch s Volk Jehovas zu de Tore gange.

12 Wach uf, wach uf, Debọra! Wach uf, wach uf, sing es Lied!Stehn uf, Bạrak! Führ dini gfangene weg du Sohn Abinọams!

13 Dänn sind alli cho wo übrig gsi sind abe zu de Edle. Jehovas Volk isch abe zu mir zum Kampf gäge d Starke cho.

14 Us Ẹphraim sind die im Tal cho, sie folged dir, o Bẹnjamin, mit dine Schare. Us Mạchir hend d Befehlshaber abundet us Sẹbulon d Awerber vo Soldate zoge.

15 Die Fürstä vo Ịssachar sind bi Debọra gsi, wie Ịssachar, so ischs au Bạrak gsi. Z Fuess isch er in d Talbeni gschickt worde. Im Stamm Rụbe sind Härz igehend erforscht worde.

16 Warum häsch Du Dich zwüsched de zwei Satteltäsche anegsetzt und em Flötespiel für d'Härde zueglost? Im Stamm Rụbe sind Härz igehend erforscht worde.

17 Gịlead isch uf de andere Siite vom Jordan bliebe. Und Dan, werum isch er bi de Schiff bbliebe? Ạscher het tatelos am Ufer vom Meer gsässe und het sini Häfe nöd verlüürt.

18 Sẹbulon isch es Volk gsi, wo sis Läbe riskiert het, au Nạphtali, uf de offene Aahöhe.

19 Könige sind cho und kämpft. Die Könige Kạnaans händ denn in Taanach am Wasser vo Megịddo kämpft. Silber händs nöd erbütet.

20Vom Himmel uskämpft händ d'Sterne vo ihrne Bahne händs gäge Sịser kämpft.

21 Der Wildbach Kịschon die Feinde weggspüelt, der Wildbach aus uralter Zeit, der Wildbach Kịschon. Du hast die Starken verträtten, o meine Seel.

22 Denn händ d Hufe vo de Ross bim wilde Galopp vo sinere Hängst dunneret.

23 'Verflucht Mẹros', het de Engel Jehovas gseit 'ja verfluecht sini Bewohner denn sie sind Jehova nöd z'Hilf cho, sind Jehova nöd z'Hilf cho mit de Starke.'

24 Die geignetschte vo de Fraue isch Jạel, d Frau vom Kenịter Hẹber, sie isch die geignetste vo de Fraue i de Zelte.

25 Er tuet um Wasser, sie het ihm Milch gä. Inere edle, feschtliche Schale het sie geroneni Milch glängt.

26 Mit de Hand griffe si nach em Zeltpflock, mit ire rechte Hand nach em Hammer vom Arbeiter. Sie het uf Sịser iighämmeret, het sin Chopf zerschmetteret und het sini Schläfe durebohrt.

27 Zo irne Füess het er zemme brocht, er isch gheit und isch reglose da gläge. Zu ihrne Füess het er zemme brocht und isch gfloge. Wo er zämmebrach het, isch er gfloge – gschlage worde.

28 Us em Fänschter hät ä Frau gseh, Sịser Mueter hät suechend durs Gitter blickä: 'Wo bliibt dänn sis Chriegswage?' Warum ghört mer de Hufschlag vo sinere Ross nonig?'

29 Die wiisste vo ihrne Edelfraue händ zu ihre gseit, ja au sie sälber wiederholt es ständig:

30 'Sie verteile bestimmt ihri Büüte: es Meitli, zwei Meitli für jede Chrieger, gfärbte Stoff als Büüte für Sịser, gfärbte Stoff als Büüte, es bestickts Gwand, gfärbte Stoff, zwei bestickti Gwänder für de Hals vo de Plünderer.‘

31 O Jehova, so lass all dini Feind umcho. Doch wer dich liebt, söll sie wie die ufghändi Sunne i ihrer Pracht." Und das Land hät 40 Jahr lang Rueh gha.